Przejdź do treści
Lektum
♡ Moja biblioteczka

O psie, który jeździł koleją · Roman Pisarski

Jak napisać opowiadanie o Lampo? Prosty plan i przykłady

Masz opowiedzieć o przygodzie psa Lampo i nie wiesz, od czego zacząć? Wybierz jedno wydarzenie, ułóż je po kolei i zapisz własnymi słowami. Pokażemy Ci, jak z kilku prostych zdań powstaje ciekawe opowiadanie.

Na początek
Wybierz przygodę
Potem
Ułóż 3 części
Na koniec
Sprawdź zdania
Pomoc
Przykłady i zadania

O czym możesz napisać opowiadanie?

Opowiadanie to historia, w której coś się dzieje. Ktoś dokądś idzie, spotyka przyjaciela, wpada na pomysł albo pokonuje trudność. W opowiadaniu o Lampo głównym bohaterem może być sam pies. Możesz też pokazać zawiadowcę, czyli człowieka kierującego pracą stacji, albo jego rodzinę.

Najłatwiej zacząć od jednej przygody, a nie od całej książki. Spróbuj opisać powrót Lampo do przyjaciół albo jego spotkanie z zawiadowcą. Gdy chcesz opowiedzieć całą historię, potrzebujesz znacznie więcej zdań. Na początek lepiej wybrać krótki fragment.

Nie musisz używać trudnych słów. Napisz, kto występuje, gdzie się znajduje, co się wydarza i jak historia się kończy. To wystarczy, by czytelnik zrozumiał Twoją pracę. Dopiero później dodaj jeden lub dwa szczegóły, które sprawią, że opis będzie ciekawszy.

Wyobraź sobie, że opowiadasz tę przygodę koledze, który zna imię Lampo, lecz nie pamięta, co się wydarzyło. Powinien bez trudu pojąć, skąd pies wyruszył, co przeżył i dlaczego dane zdarzenie było ważne. Właśnie do tego służy jasne opowiadanie.

Najpierw zdecyduj: wydarzenie z książki czy Twoja własna przygoda?

To bardzo ważny wybór. Opowiadanie na podstawie lektury przedstawia wydarzenia opisane przez Romana Pisarskiego. Nie zmieniasz wtedy tego, co naprawdę stało się z bohaterami. Możesz użyć własnych zdań, ale najważniejsze fakty powinny pozostać takie jak w książce.

Opowiadanie twórcze pozwala wymyślić nową przygodę Lampo. Możesz na przykład wyobrazić sobie, że pewnego dnia pies pomaga znaleźć zagubioną zabawkę w poczekalni. Pamiętaj tylko, że takiej sceny nie wolno później przedstawiać jako wydarzenia opisanego przez autora.

Przed pisaniem przeczytaj uważnie temat pracy. Jeżeli brzmi „Opowiedz, jak Lampo wrócił z Sycylii”, trzymaj się lektury. Jeżeli brzmi „Wymyśl kolejną przygodę Lampo”, możesz uruchomić wyobraźnię. Oba zadania są ciekawe, ale wymagają innego podejścia.

Co masz napisać?Jak postępujesz?
Przygoda z lekturySprawdzasz fakty w książce i opisujesz je własnymi słowami.
Nowa, wymyślona przygodaSam tworzysz wydarzenie, ale nie udajesz, że autor je opisał.
Odpowiedź o bohaterzePrzytaczasz przykład zachowania Lampo i wyjaśniasz jego cechę.

Trzy części dobrego opowiadania

Każdą historię można podzielić na trzy proste części. Nie musisz zapamiętywać długich nazw. Pomyśl o nich jak o trzech pytaniach: „Jak się zaczęło?”, „Co się wydarzyło?” i „Jak się skończyło?”.

1. Początek: poznajemy miejsce i bohatera

Wystarczą dwa zdania. Możesz powiedzieć, że Lampo przebywał na stacji w Marittimie, gdzie pracował jego przyjaciel, zawiadowca. Dzięki temu czytelnik wie, o kim i o jakim miejscu jest opowiadanie.

2. Środek: wydarza się coś ważnego

To najdłuższa część. Opisujesz czynności po kolei. Gdy piszesz o powrocie psa, wyjaśniasz najpierw, dlaczego znajdował się daleko, potem jak długo go nie było i w jakim stanie wrócił. Nie trzeba dokładnie opisywać każdej godziny podróży.

3. Koniec: wiemy, co się zmieniło

Na koniec pokaż radość przyjaciół albo krótko powiedz, dlaczego przygoda jest ważna. W pracy na podstawie lektury nie dodawaj nagle wydarzenia, którego w książce nie było. Ostatnie zdanie powinno pasować do całej historii.

Spróbuj narysować na kartce trzy pola. W pierwszym zapisz „Lampo był…”, w drugim „Nagle…”, a w trzecim „W końcu…”. Potem do każdego pola dodaj jeden pomysł. Masz już zarys opowiadania.

Jak wybrać jedną przygodę Lampo?

W książce dzieje się wiele ciekawych rzeczy. Lampo przyjeżdża na stację Marittima, zaprzyjaźnia się z zawiadowcą, podróżuje po Włoszech, wraca po długiej nieobecności i pokazuje wielką odwagę. Nie wszystkie wydarzenia musisz umieścić w jednym krótkim opowiadaniu.

Wybierz scenę, którą dobrze pamiętasz. Na przykład powrót Lampo do Marittimy. Zastanów się: kto czekał na psa? Dlaczego przyjaciele się martwili? Co zrobili, gdy go zobaczyli? Te trzy pytania pomogą wybrać ważne szczegóły.

Jeżeli wolisz historię o początku przyjaźni, wybierz przybycie psa na stację. Możesz wtedy opisać, jak zawiadowca poznał kundelka i zaczął się nim opiekować. Jeżeli temat dotyczy odwagi, wybierz uratowanie Adele. Pamiętaj, że to smutne zakończenie. Opisz je spokojnie i z szacunkiem, bez przerażających szczegółów.

Kiedy już wybierzesz jedno wydarzenie, nie skacz do innych przygód bez powodu. Opowiadanie o powrocie z Sycylii nie musi szczegółowo przedstawiać wszystkich wyjazdów psa do Rzymu czy Turynu. Dobrze wybrany temat pomaga pisać krótko i jasno.

Jak zacząć, żeby czytelnik wiedział, co się dzieje?

Pierwsze zdanie nie musi być niezwykłe. Może być zwyczajne, ale powinno wprowadzać do historii. Na przykład: „Na stacji w Marittimie pracował zawiadowca, który bardzo lubił psa Lampo”. Po takim zdaniu możemy już zacząć opowiadać o wydarzeniach.

Możesz również rozpocząć od czasu: „Pewnego dnia na stacji zabrakło Lampo”. Takie zdanie budzi ciekawość. Trzeba jednak dalej wyjaśnić, o którą nieobecność chodzi. Samo tajemnicze pierwsze zdanie nie wystarczy, jeśli później czytelnik nie rozumie historii.

Unikaj początku „Był sobie pies i koniec”, bo nie mówi on prawie nic. Unikaj też bardzo długiego wstępu o wszystkich bohaterach i miastach. Jeżeli opowiadasz o jednym zdarzeniu, wystarczy przedstawić postaci, które są w nim potrzebne.

Po napisaniu początku zapytaj siebie: „Czy ktoś, kto nie zna mojego planu, wie, gdzie jesteśmy?”. Jeśli odpowiedź brzmi „tak”, możesz przejść dalej. Jeśli nie, dodaj jedno krótkie zdanie o miejscu.

Jak opowiedzieć, co działo się po kolei?

Najtrudniej bywa wtedy, gdy w głowie mamy dużo pomysłów naraz. Pomagają słowa pokazujące kolejność: najpierw, potem, po pewnym czasie, pewnego dnia, wreszcie. Dzięki nim czytelnik wie, co wydarzyło się wcześniej, a co później.

Możesz stworzyć króciutki plan powrotu Lampo. Najpierw pies przebywał daleko od przyjaciół, na Sycylii. Potem próbował wrócić do znanego miejsca. W końcu dotarł do Marittimy wyczerpany i potrzebował opieki. W takiej kolejności da się zbudować czytelną opowieść.

Nie wpisuj jednak szczegółów tylko dlatego, że ładnie brzmią. Jeżeli nie wiesz, przez jakie dokładnie ulice szedł Lampo, nie opisuj ich jako pewnych. Pies miał trudną drogę, ale książka nie podaje dokładnego zapisu każdej minuty jego powrotu.

Nie trzeba też zaczynać każdego zdania od słowa „potem”. Zamieniaj je czasem na „później”, „wkrótce”, „po kilku dniach” albo po prostu napisz kolejne zdanie. Ważne, by zachować sens, a nie wcisnąć do pracy wszystkie znane słowa.

Jak zakończyć opowiadanie?

Na końcu najlepiej odpowiedzieć, co wynikło z wydarzenia. Przy opisie powrotu psa możesz napisać: „Przyjaciele byli szczęśliwi, że Lampo znów znalazł się na stacji”. To zdanie zamyka przygodę i pokazuje uczucia bohaterów.

Inny przykład: „Dzięki pomocy kolejarzy i weterynarza Lampo odzyskiwał siły”. Takie zakończenie pasuje do historii o odnalezieniu rannego psa. Nie pasowałoby natomiast do zadania o jego pierwszym przybyciu na stację, bo dotyczy zupełnie innego wydarzenia.

Jeżeli piszesz o odwadze Lampo podczas ratowania Adele, powiedz jasno, że dziewczynka została ocalona, ale pies zginął. To smutne. Możesz zakończyć zdaniem: „Rodzina zapamiętała go jako wiernego i odważnego przyjaciela”. Właśnie ten spokojny ton pasuje do ważnej, poruszającej historii.

Nie kończ nagle słowem „Koniec”, kiedy wciąż nie wiadomo, co stało się z bohaterami. Dwa ostatnie zdania powinny pokazać wynik przygody i uczucie, które po niej pozostało.

Słowa, które pomagają opowiadać

Nie potrzeba trudnych określeń, aby opowiadanie było ciekawe. Czasem wystarczą proste słowa: spotkał, pojechał, zauważył, wrócił, pomógł, ucieszył się, martwił się. Takie czasowniki mówią, co robią bohaterowie.

Gdy chcesz pokazać...Możesz użyć słów...
PoczątekPewnego dnia, rano, na początku
KolejnośćNajpierw, później, potem, w końcu
ZaskoczenieNagle, niespodziewanie, w tej chwili
PrzyczynęPonieważ, dlatego, bo
UczuciaCieszył się, tęsknił, martwił się, odetchnął z ulgą
ZakończenieWreszcie, od tej chwili, na koniec

Wybieraj tylko te słowa, które naprawdę pasują. Nie musisz ich używać wszystkich. Przykładowo zdanie „Nagle pies wrócił po wielu tygodniach” jest zrozumiałe, ale trzeba jeszcze wyjaśnić, skąd wrócił. Pomocne słowo nie zastępuje ważnej informacji.

Gdy piszesz o uczuciach psa, uważaj na zbyt pewne stwierdzenia. Możesz powiedzieć, że Lampo wyglądał na zmęczonego albo że jego powroty pokazywały przywiązanie. Nie możemy jednak dokładnie wiedzieć, o czym myślał w każdej chwili, tak jak wiemy, co zrobił.

Przykład opowiadania na podstawie książki: „Lampo wraca do przyjaciół”

Przeczytaj przykład. To nowe opowiadanie napisane własnymi słowami na podstawie wydarzeń z lektury, a nie fragment książki. Zwróć uwagę na początek, kolejność zdarzeń i krótkie zakończenie.

Lampo wraca do przyjaciół

Na stacji w Marittimie wszyscy pamiętali niezwykłego psa Lampo. Zawiadowca i kolejarze bardzo za nim tęsknili. Pies przebywał daleko, na Sycylii, ale nie zapomniał o miejscu, w którym znalazł przyjaciół.

Po pewnym czasie pojawiła się wiadomość, że Lampo próbuje wrócić. Ludzie zaczęli czekać na jego przyjazd. W końcu pies dotarł do Marittimy. Był wyczerpany i potrzebował pomocy. Kolejarze i zawiadowca troskliwie się nim zajęli. Później pomógł mu także weterynarz.

Przyjaciele cieszyli się z powrotu Lampo. Wiedzieli, że pies przeszedł wiele trudności, aby znów znaleźć się blisko nich. Ta przygoda pokazała, jak bardzo był przywiązany do ludzi i swojej stacji.

Co jest tu najważniejsze? W pierwszym akapicie dowiadujemy się, kto czekał na Lampo. W drugim poznajemy powrót i pomoc. W trzecim jest radość i krótki wniosek. Każda część robi coś innego, więc łatwo śledzić historię.

Możesz napisać krócej. Jeśli nauczyciel prosi o sześć zdań, wybierz najważniejsze fakty. Jeśli masz miejsce na dłuższą pracę, rozwiń opis powrotu i uczuć bohaterów. Nie przepisuj przykładu słowo w słowo. Potraktuj go jak mapę, według której ułożysz własną drogę.

Przykład wymyślonej przygody: „Zagubiona zabawka”

Ten przykład jest inny. To historia wymyślona na potrzeby ćwiczenia. Nie wydarzyła się w książce Romana Pisarskiego. Zobacz, jak można użyć znanego bohatera i stworzyć nowe, spokojne zdarzenie.

Zagubiona zabawka — przygoda wymyślona

Pewnego dnia w poczekalni małej stacji kolejowej siedziała dziewczynka. Obok niej leżał plecak, ale nigdzie nie mogła znaleźć swojego pluszowego misia. Była bardzo smutna.

Lampo, który odpoczywał niedaleko zawiadowcy, usłyszał jej płacz. Podszedł do ławki i zaczął węszyć po podłodze poczekalni. Po chwili zauważył zabawkę pod innym siedzeniem. Zawiadowca podniósł misia i oddał go dziewczynce.

Dziewczynka podziękowała i uśmiechnęła się do Lampo. Pies spokojnie położył się obok swojego przyjaciela. Tego dnia wystarczyła mała pomoc, żeby komuś zrobiło się weselej.

Zwróć uwagę na dwie rzeczy. Po pierwsze, historia ma początek, środek i zakończenie. Po drugie, wszystkie zdarzenia są bezpieczne: pies nie wbiega na tory, nie zatrzymuje pociągu ani nie zostaje wysłany samotnie w podróż. W prawdziwym życiu o bezpieczeństwo zwierząt odpowiadają ludzie.

Kiedy piszesz własną przygodę, możesz wymyślić coś zupełnie innego. Pamiętaj tylko, by wybrać jeden problem i pokazać, jak bohaterowie go rozwiązują. Nie próbuj zmieścić pięciu nowych przygód w dziesięciu zdaniach.

Czy w opowiadaniu musi być rozmowa?

Nie. Opowiadanie może być ciekawe bez ani jednej rozmowy. Jeżeli jednak chcesz pokazać, co powiedzieli bohaterowie, możesz dodać krótki dialog, czyli wymianę zdań między osobami.

Przykład wymyślonej rozmowy z poprzedniego ćwiczenia:

— Gdzie jest mój miś? — zapytała dziewczynka.

— Spójrz, Lampo chyba go znalazł! — ucieszył się zawiadowca.

Takiej rozmowy nie ma w lekturze. Jest przykładem do samodzielnego pisania. Jeżeli opisujesz wydarzenia książki, nie umieszczaj wymyślonej rozmowy w cudzysłowie tak, jakbyś przytaczał słowa autora.

Nie pisz długiego dialogu tylko po to, by wydłużyć pracę. Wybierz jedną lub dwie krótkie wypowiedzi i wróć do opowiadania o tym, co się wydarzyło. U młodszych uczniów prosty opis czynności jest równie wartościowy.

Jak ulepszyć proste zdania?

Zacznij od zdania „Lampo wrócił”. Jest poprawne, ale bardzo krótkie. Teraz dodaj miejsce: „Lampo wrócił na stację Marittima”. Już wiemy więcej. Następnie dodaj skutek: „Lampo wrócił na stację Marittima, a jego przyjaciele bardzo się ucieszyli”. To nadal łatwe zdanie, lecz opowiada więcej.

Nie próbuj natomiast dodawać piętnastu informacji naraz. Długie zdanie może być trudne do zrozumienia. Lepiej napisać: „Pies był bardzo zmęczony. Kolejarze się nim zaopiekowali”. Dwa krótkie zdania dobrze pokazują, co się stało.

Pisząc o Lampo, często używamy imienia psa. Możesz je czasem zastąpić słowem pies, kundelek albo bohater. Nie rób tego jednak w każdym zdaniu na siłę. Najważniejsze, żeby było wiadomo, o kim piszesz.

Na koniec przeczytaj swój tekst głośno. Jeżeli w pewnym miejscu musisz zatrzymać się, bo zdanie jest zbyt długie, możesz je podzielić. Jeśli często używasz słowa „i”, spróbuj w kilku miejscach postawić kropkę.

Pięć pomyłek, których łatwo uniknąć

1. Zmienianie tego, co stało się w książce

W lekturze Lampo wrócił z Sycylii do swoich przyjaciół. Jeśli opisujesz to wydarzenie, nie pisz, że nigdy więcej nie zobaczył zawiadowcy. To byłaby inna historia. Wyjątkiem jest zadanie, w którym masz świadomie wymyślić nowe zakończenie.

2. Mieszanie dwóch przygód bez wyjaśnienia

Gdy piszesz o pierwszym spotkaniu zawiadowcy z psem, nie przeskakuj nagle do Sycylii. Możesz o niej wspomnieć w osobnej pracy albo dodać wyraźne zdanie, że minęło dużo czasu.

3. Brak końca

Jeśli bohater coś zgubił, napisz, czy udało się to odnaleźć. Jeżeli Lampo wracał do przyjaciół, opowiedz, jak zareagowali na jego widok. Czytelnik potrzebuje odpowiedzi na najważniejsze pytanie.

4. Wymyślanie faktów podczas streszczania

Nie podawaj dokładnych godzin czy rozmów, których nie pamiętasz z książki. Lepiej pominąć niepewny szczegół niż podać go jako prawdę. Przed pisaniem zajrzyj do planu wydarzeń.

5. Niebezpieczne pomysły przedstawione jako zabawa

Prawdziwy pies nie powinien podróżować sam pociągiem ani przebywać na torach. Wymyślając przygodę, możesz pokazać odważnego bohatera, ale nie zachęcaj do naśladowania niebezpiecznych zachowań.

Pięć tematów do własnego opowiadania

1. „Dzień, w którym Lampo poznał zawiadowcę”. Opowiedz o początku ich znajomości. Zacznij od przybycia psa na stację, a skończ na tym, że zawiadowca się nim zainteresował.

2. „Wielki powrót Lampo”. Napisz, dlaczego pies był daleko i co wydarzyło się po jego powrocie do Marittimy. Nie musisz opisywać całej drogi z Sycylii.

3. „Dlaczego przyjaciele czekali na Lampo?”. Pokaż uczucia zawiadowcy i kolejarzy podczas nieobecności psa. Pamiętaj, by nie wkładać bohaterom w usta wymyślonych cytatów z książki.

4. „Lampo pomaga w poczekalni”. Wymyśl nową, bezpieczną przygodę psa. Wyjaśnij, co zaginęło, kto potrzebował pomocy i jak wszystko się skończyło. To zadanie twórcze, a nie opis lektury.

5. „List do Lampo”. Napisz kilka serdecznych zdań: za co go podziwiasz, które wydarzenie zapamiętałeś i dlaczego. To nie jest opowiadanie, ale pomaga ćwiczyć pisanie własnych wypowiedzi.

Wybierz temat, który najbardziej Cię zaciekawił. Jeśli temat jest długi, możesz najpierw opowiedzieć historię komuś bliskiemu. Kiedy usłyszysz własne zdania, łatwiej będzie je zapisać.

Ćwiczenia: teraz spróbuj samodzielnie

Przygotuj kartkę lub zeszyt. Pisz powoli. Nie musisz robić wszystkich zadań naraz. Gdy skończysz, przejdź do podpowiedzi poniżej i sprawdź, czy Twoja odpowiedź ma sens.

Zadanie 1. Trzy części historii

Podziel kartkę na trzy pola. Wpisz do nich: „Lampo na Sycylii”, „Trudna droga powrotna”, „Radość przyjaciół”. Pod każdym polem zapisz jedno zdanie. Potem przeczytaj je po kolei.

Zadanie 2. Ułóż wydarzenia

Ustaw we właściwej kolejności: (a) Lampo wraca wyczerpany do Marittimy, (b) pies przebywa na Sycylii, (c) przyjaciele pomagają mu odzyskać siły.

Zadanie 3. Dokończ początek

„Pewnego dnia na stacji w Marittimie…”. Napisz dwa zdania, które mogłyby rozpocząć opowiadanie o pierwszym spotkaniu Lampo z zawiadowcą.

Zadanie 4. Dodaj miejsce

Rozbuduj zdanie „Pies wrócił”. Napisz, dokąd wrócił i kto na niego czekał.

Zadanie 5. Połącz przyczynę ze skutkiem

Dokończ zdanie: „Kolejarze martwili się, ponieważ…”. Odwołaj się do długiej nieobecności Lampo.

Zadanie 6. Wybierz dobre zakończenie

Które zakończenie lepiej pasuje do opowiadania o powrocie psa: (a) „Lampo dotarł do przyjaciół i otrzymał potrzebną pomoc”, czy (b) „Lampo postanowił zamieszkać na Księżycu”?

Zadanie 7. Prawda czy pomysł?

Oceń zdania: (a) Lampo wrócił z Sycylii do Marittimy. (b) Lampo znalazł w poczekalni pluszowego misia. Które wydarzenie jest z lektury, a które zostało wymyślone do przykładu?

Zadanie 8. Czego brak?

Przeczytaj: „Lampo wyjechał. Potem wrócił. Wszyscy się cieszyli”. Dodaj dwa własne zdania wyjaśniające, skąd pies wrócił i w jakim był stanie.

Zadanie 9. Pomocne słowa

Ułóż trzy zdania z wyrażeniami „najpierw”, „po pewnym czasie”, „w końcu”. Nie muszą być długie, ale powinny przedstawiać jedną spójną przygodę.

Zadanie 10. Krótsze zdania

Podziel na dwa zdania: „Lampo dotarł do stacji bardzo zmęczony i przyjaciele od razu zaczęli się nim opiekować”.

Zadanie 11. Czy to opowiadanie?

„Lampo był sprytny, wierny i odważny”. Czy to już opowiadanie, czy raczej krótki opis cech psa? Wyjaśnij dlaczego.

Zadanie 12. Własna historia

Wymyśl opowiadanie o tym, jak Lampo pomaga komuś w poczekalni. Napisz od sześciu do dziesięciu zdań. Zaznacz w tytule, że to nowa, wymyślona przygoda.

Zadanie 13. O uczuciach

Dokończ: „Zawiadowca ucieszył się z powrotu Lampo, ponieważ…”. Nie wymyślaj rozmowy, której nie ma w książce.

Zadanie 14. Sprawdź swoje słowa

Zastąp powtórzenie: „Lampo przyjechał na stację. Lampo był zmęczony. Lampo potrzebował pomocy”. Spróbuj w jednym zdaniu użyć słowa „pies” zamiast imienia.

Zadanie 15. Napisz własne opowiadanie

Wybierz jedno prawdziwe wydarzenie z lektury. Ułóż plan w trzech punktach, a następnie napisz od ośmiu do dwunastu zdań. Zadbaj o początek, środek i koniec.

Podpowiedzi i przykładowe odpowiedzi

Twoje zdania mogą wyglądać inaczej. To dobrze. Przy pisaniu nie zawsze istnieje tylko jedna poprawna odpowiedź. Najważniejsze, by zachować kolejność, nie mylić wydarzeń i pisać zrozumiale.

1. Trzy części

Przykład: „Lampo przebywał daleko od Marittimy, na Sycylii. Po długiej rozłące udało mu się powrócić. Jego przyjaciele bardzo się ucieszyli i zatroszczyli o wyczerpanego psa”.

2. Kolejność

b → a → c. Najpierw pobyt na Sycylii, następnie powrót, a na końcu pomoc przyjaciół.

3. Początek

Przykład: „Pewnego dnia na stacji w Marittimie pojawił się nieznany pies. Zawiadowca zainteresował się nim i postanowił się nim zaopiekować”.

4. Dodaj miejsce

Przykład: „Pies wrócił na stację w Marittimie, gdzie czekali na niego zawiadowca i kolejarze”.

5. Przyczyna

Przykład: „Kolejarze martwili się, ponieważ Lampo od dawna nie wracał i nie wiedzieli, co się z nim stało”.

6. Zakończenie

Pasuje (a). Zdanie (b) jest wymyślone i nie wiąże się z historią z lektury.

7. Prawda czy pomysł?

(a) to wydarzenie z książki; (b) to pomysł z wymyślonego opowiadania „Zagubiona zabawka”.

8. Dwa zdania

Przykład: „Pies przebywał na Sycylii, daleko od swoich przyjaciół. Kiedy powrócił, był bardzo słaby i potrzebował opieki”.

9. Kolejność

Przykład: „Najpierw Lampo trafił na Sycylię. Po pewnym czasie wyruszył w drogę powrotną. W końcu dotarł do Marittimy”.

10. Krótsze zdania

„Lampo dotarł do stacji bardzo zmęczony. Przyjaciele od razu zaczęli się nim opiekować”.

11. Opis czy opowiadanie?

To opis cech. Wymienia, jaki był pies, ale nie przedstawia wydarzenia. W opowiadaniu powinno się coś dziać.

12. Własna historia

Nie ma jednej odpowiedzi. Sprawdź, czy opisałeś miejsce, potrzebę pomocy, działanie Lampo i zakończenie. Zaznacz, że przygoda jest wymyślona.

13. Uczucia

Przykład: „…bo bardzo za nim tęsknił i cieszył się, że pies bezpiecznie dotarł do stacji”.

14. Powtórzenia

Przykład: „Lampo przyjechał na stację. Pies był zmęczony i potrzebował pomocy”.

15. Własne opowiadanie

Sprawdź, czy wybrałeś jedno wydarzenie z książki, podałeś je we właściwej kolejności i zakończyłeś opowieść. Jeśli nie jesteś pewien faktów, zajrzyj do lektury lub do szczegółowego streszczenia.

Przed oddaniem pracy sprawdź pięć rzeczy

  1. Temat: Czy naprawdę napisałeś o wybranej przygodzie Lampo?
  2. Kolejność: Czy historia ma początek, środek i zakończenie?
  3. Fakty: Czy nie pomyliłeś wydarzeń z książki z własnym pomysłem?
  4. Zdania: Czy każde zaczyna się wielką literą i kończy kropką, pytajnikiem lub wykrzyknikiem?
  5. Czytelność: Czy ktoś inny zrozumie Twoją opowieść po jednym przeczytaniu?

Jeżeli na jedno z pytań odpowiesz „nie”, popraw tylko ten fragment. Nie trzeba przepisywać całej pracy. Czasem wystarczy jedno brakujące zdanie albo zmiana kolejności dwóch wydarzeń.

Możesz też podkreślić swoje ulubione zdanie. To sposób, by zobaczyć, co już umiesz. Później spróbuj przeczytać opowiadanie komuś bliskiemu. Jeśli zapyta „Co stało się potem?”, będziesz wiedzieć, gdzie przyda się dopowiedzenie.

Najczęstsze pytania o opowiadanie o Lampo

Ile zdań powinno mieć opowiadanie?

To zależy od zadania. Na początek wystarczy kilka zdań. Jeśli nauczyciel podał liczbę zdań, trzymaj się jego polecenia. Ważniejsza od długości jest zrozumiała historia.

Czy mogę wymyślić nową przygodę Lampo?

Tak, jeżeli zadanie pozwala na własny pomysł. Wtedy zaznacz, że przygoda jest wymyślona i nie pochodzi z książki.

Czy muszę opisać całą książkę?

Nie. Gdy temat dotyczy jednej przygody, wybierz tylko potrzebne wydarzenia. Historia całej książki to inne, znacznie dłuższe zadanie.

Jakie trzy części ma opowiadanie?

Początek, środek i zakończenie. Najpierw przedstawiasz bohatera i miejsce, potem wydarzenie, a na końcu pokazujesz, co z niego wynikło.

Czy można pisać krótkimi zdaniami?

Oczywiście. Krótkie i jasne zdania są bardzo dobre. Ważne, żeby łączyły się w jedną historię.

Czy mogę napisać o końcu historii Lampo?

Tak. Pamiętaj, by opisać uratowanie Adele spokojnie i zgodnie z książką. Lampo ocalił dziewczynkę, ale sam zginął.

Czy dialog jest obowiązkowy?

Nie. Możesz napisać opowiadanie bez rozmów. Jeśli dodajesz własny dialog, nie udawaj, że jest cytatem z lektury.

Co zrobić, jeśli nie pamiętam jakiegoś wydarzenia?

Sprawdź je w książce albo w planie wydarzeń. Nie dopisuj na chybił trafił miejsca, daty czy rozmowy.

Jeszcze trochę pomocy z historią Lampo

Zanim zaczniesz pisać, możesz przypomnieć sobie plan wydarzeń, przeczytać streszczenie szczegółowe albo sprawdzić przyczyny ważnych wydarzeń. Każda z tych stron pomoże ułożyć historię we właściwej kolejności.

Gdy chcesz opisać wygląd lub charakter psa, zobacz charakterystykę Lampo. Do powtórki przydadzą się także fiszki i łatwy quiz. Wróć też do głównego opracowania lektury, jeśli chcesz jeszcze raz poznać całą opowieść.

Chcesz wiedzieć, co oznacza słowo opowiadanie, kiedy mówimy o książkach? Zajrzyj do prostego wyjaśnienia: opowiadanie jako gatunek literacki. A jeśli piszesz o przyjaźni psa i człowieka, pomocna będzie strona przyjaźń człowieka ze zwierzęciem.

Najważniejsze: Twoje opowiadanie nie musi być takie samo jak przykład. Dobrze, jeśli jest napisane Twoimi słowami. To Ty opowiadasz historię czytelnikowi.