Przejdź do treści
Lektum
♡ Moja biblioteczka

O psie, który jeździł koleją · Roman Pisarski

Bohaterowie książki „O psie, który jeździł koleją”

Kim był Lampo? Dlaczego tak bardzo lubił stację i ludzi, którzy na niej pracowali? Poznaj psa i jego przyjaciół. Dowiedz się, co każdy z nich zrobił w tej historii.

Główny bohater
Lampo
Najbliższy przyjaciel
Zawiadowca
Dziecko
Adele
O czym czytamy?
Przyjaźń i odwaga

Kto jest kim w tej historii?

Najważniejszym bohaterem jest pies Lampo. To o jego przygodach opowiada książka Romana Pisarskiego. Pies pojawia się na stacji kolejowej Marittima we Włoszech. Poznaje tam ludzi, którzy zaczynają go lubić i otaczają opieką. Z czasem staje się ich przyjacielem.

W tej książce spotykamy także zawiadowcę, czyli człowieka, który kieruje pracą stacji. Poznajemy jego rodzinę: żonę oraz dzieci — Ginę, Roberta i najmłodszą Adele. W opowieści ważni są też kolejarze, naczelnik, ludzie, którzy pomagają rannemu psu, i wuj zawiadowcy mieszkający na Sycylii.

Nie musisz zapamiętać wszystkich osób od razu. Zacznij od Lampo, zawiadowcy i Adele. Pomyśl, co ich ze sobą łączyło. Dopiero potem poznaj pozostałych bohaterów. Dzięki temu historia będzie łatwiejsza do zrozumienia.

  • Lampo — pies, który uwielbia podróżować pociągami.
  • Zawiadowca — opiekun psa i tata trojga dzieci.
  • Adele — najmłodsza córka zawiadowcy, uratowana przez Lampo.
  • Gina i Roberto — starsze dzieci zawiadowcy, które lubią psa.
  • Naczelnik — przełożony zawiadowcy, podejmujący ważną decyzję o losie Lampo.
  • Dobrzy ludzie — pomagają psu, kiedy jest ranny lub bardzo zmęczony.

Jeśli chcesz najpierw przypomnieć sobie całą opowieść, zajrzyj do opracowania książki. A jeśli mylą ci się podróże psa, pomoże ci plan wydarzeń.

Lampo — niezwykły pies

Lampo nie jest bajkowym zwierzęciem, które mówi ludzkim głosem. Zachowuje się jak pies, ale ma bardzo niezwykły talent. Potrafi korzystać z pociągów w taki sposób, że ludzie są zdumieni. Jeździ po Włoszech, a mimo dalekich wypraw umie wracać do znanej stacji.

Nie wiemy dokładnie, gdzie mieszkał wcześniej ani kto opiekował się nim przed przyjazdem do Marittimy. Kiedy pojawia się wśród kolejarzy, nikt nie zna całej jego przeszłości. Ważne jest jednak to, co dzieje się później: pies znajduje ludzi, przy których czuje się dobrze.

Dlaczego nazywa się Lampo?

Na grzbiecie psa widać znak przypominający błyskawicę. W języku włoskim słowo „lampo” oznacza właśnie błyskawicę. Takie imię pasuje do zwierzęcia, które dużo się rusza i chętnie wyrusza w drogę.

Wyobraź sobie, że ktoś pyta: „Skąd wzięło się imię Lampo?”. Możesz odpowiedzieć jednym zdaniem: „Pies miał na grzbiecie znak podobny do błyskawicy, a po włosku błyskawica to lampo”. To wystarczy.

Co było dla niego najważniejsze?

Lampo bardzo lubił stację i jej mieszkańców. Pociągi dawały mu możliwość podróżowania, ale to Marittima była miejscem, do którego wracał. W domu zawiadowcy także spotykał życzliwych ludzi. Jednak pies wciąż wybierał stację i swoje kolejowe wędrówki.

Możemy więc powiedzieć, że Lampo miał dwie wielkie radości: podróże i bliskość przyjaciół. Nie musiał wybierać między nimi każdego dnia. Dopiero decyzja naczelnika i wyjazd na Sycylię sprawiły, że został oddzielony od znanego miejsca.

Jak wyglądał Lampo?

Lampo był kundelkiem, czyli psem, który nie należał do jednej określonej rasy. Miał kudłatą sierść. Trochę przypominał szpica, a trochę owczarka. Jedno ucho sterczało mu do góry, a drugie opadało. Dzięki temu wyglądał bardzo charakterystycznie.

Najłatwiej zapamiętać znak na jego grzbiecie — kształt podobny do błyskawicy. To właśnie ten szczegół łączy wygląd psa z jego imieniem. W charakterystyce nie trzeba wymyślać dokładnej wielkości psa ani koloru całej sierści, jeśli nie pamiętasz ich z książki. Wystarczy podać te cechy, które naprawdę poznajemy.

Spróbuj wyobrazić sobie Lampo

Zamknij na chwilę oczy. Zobacz kudłatego psa, który stoi na peronie. Jedno ucho ma postawione, drugie lekko zwisa. Patrzy uważnie na otoczenie. Na grzbiecie wyróżnia się znak podobny do zygzaka błyskawicy. W pobliżu słychać pociąg.

Nie chodzi o to, żeby każdy narysował identycznego psa. Każdy czytelnik może wyobrażać go sobie trochę inaczej. Ważne, by pamiętać o szczegółach, które podaje autor. Jeśli rysujesz Lampo, możesz podpisać obrazek: „kundelek”, „kudłata sierść”, „dwa różne uszy”, „znak błyskawicy”.

Jaki był Lampo? Poznaj jego cechy

Cecha bohatera to słowo, które mówi, jaki ktoś jest. Na przykład ktoś może być życzliwy, ciekawy świata albo odważny. Żeby dobrze opisać bohatera, warto podać też wydarzenie z książki. Wtedy widać, skąd wzięła się nasza odpowiedź.

1. Mądry i spostrzegawczy

Lampo potrafił odnajdywać się w świecie pociągów. Wiedział, że podróż zaczyna się od wejścia do odpowiedniego wagonu. Poznawał miejsca, w których wcześniej przebywał, i umiał wracać. Kolejarze zauważali, że zachowuje się inaczej niż zwykły pies.

Jak to udowodnić? Opowiedz o jego samodzielnych podróżach i powrotach do Marittimy. Nie wystarczy tylko napisać: „Lampo był mądry”. Warto dodać, po czym można to poznać.

2. Ciekawy świata

Pies nie siedział zawsze w jednym miejscu. Bardzo lubił ruch i nowe drogi. Kiedy zawiadowca oraz kolejarze zaczęli go poznawać, odkryli, że Lampo potrafi wsiąść do pociągu i ruszyć daleko przed siebie.

Jak to udowodnić? Wspomnij o jego wyprawach po Włoszech. Pamiętaj jednak, że to opowieść o niezwykłym zwierzęciu. W prawdziwym życiu pies nie powinien podróżować bez opiekuna.

3. Przywiązany do ludzi i miejsca

Lampo lubił zawiadowcę i jego bliskich. Kiedy został zabrany daleko od nich, nie zapomniał o stacji. Powrócił z Sycylii mimo wielkiego zmęczenia. Ta część książki najlepiej pokazuje jego silne przywiązanie.

Jak to udowodnić? Powiedz o powrocie z wyspy. To wydarzenie mówi nam więcej niż samo słowo „wierny”. Widzimy, że pies pamiętał znane miejsce i bliskich mu ludzi.

4. Samodzielny

Lampo często sam wybierał, dokąd pójdzie. Nie zawsze zostawał tam, gdzie chcieli go zatrzymać ludzie. Chętnie spędzał czas na stacji. Nawet kiedy trafiał do czyjegoś domu, ciągnęło go w stronę kolejowych przyjaciół.

Jak to udowodnić? Przypomnij, że zawiadowca próbował zatrzymać go w swoim domu, a pies wracał na stację. Nie oznacza to, że nie lubił rodziny. Po prostu bardzo potrzebował znanego miejsca i swobody.

5. Przyjazny

Ludzie na stacji szybko polubili Lampo. Pies przywiązał się do opiekunów, a oni do niego. Zaprzyjaźnił się także z dziećmi zawiadowcy. Dzięki temu nie był tylko „psem na stacji”. Stał się kimś ważnym dla wielu osób.

Jak to udowodnić? Opowiedz o tym, jak zawiadowca i jego rodzina traktowali Lampo. Przyjaźń widać również w trosce kolejarzy, gdy pies znikał lub chorował.

6. Wytrwały

Wytrwałość oznacza, że ktoś stara się nie poddawać, nawet gdy jest bardzo trudno. Lampo pokazał ją podczas powrotu z Sycylii. Droga była długa i męcząca. Kiedy dotarł do Marittimy, był osłabiony i potrzebował pomocy.

Jak to udowodnić? Wybierz właśnie tę podróż. Nie musisz opisywać każdego odcinka drogi. Najważniejsze jest to, że pies podjął wielki wysiłek, aby wrócić.

7. Odważny

Pod koniec książki mała Adele znajduje się w ogromnym niebezpieczeństwie. Lampo rusza jej na ratunek i odpycha dziewczynkę z torów przed nadjeżdżającym pociągiem. Sam ginie. To najsmutniejsza chwila całej historii.

Jak to udowodnić? Napisz, że uratował Adele. Nie trzeba dokładnie opisywać wypadku ani dodawać dramatycznych szczegółów. Ważne jest, że pies pomógł dziecku, choć sam znalazł się w niebezpieczeństwie.

Czy te cechy naprawdę widać w książce?

Tak. Każdą z nich można połączyć z jakimś zachowaniem. Wybierając cechę, zadawaj sobie pytanie: „Co Lampo zrobił, że tak o nim myślę?” Jeśli potrafisz wskazać wydarzenie, twoja odpowiedź jest dobrze wyjaśniona.

Nie wszystko jednak wiemy na pewno. Na przykład nie możemy opowiedzieć całego dzieciństwa Lampo, bo autor go nie przedstawia. Nie trzeba więc dopisywać nowych przygód, żeby charakterystyka była ciekawa. Te, które naprawdę zdarzyły się w książce, wystarczą.

Zawiadowca — człowiek, który polubił Lampo

Zawiadowca pracuje na stacji Marittima. Pilnuje, żeby praca kolejarzy przebiegała dobrze. Mieszka z rodziną w Piombino. Ma żonę oraz troje dzieci. Choć ma wiele obowiązków, znajduje czas, by zainteresować się psem, który pojawił się na stacji.

Jest troskliwy. Karmi psa, dba o niego i martwi się, gdy Lampo nie wraca z podróży. Lubi jego towarzystwo. Chce, żeby pies miał bezpieczne miejsce. Z czasem rozumie też, że Lampo najbardziej ciągnie do stacji.

Jest również odpowiedzialny. Musi wykonywać polecenia przełożonego. Kiedy naczelnik nakazuje usunięcie Lampo ze stacji, zawiadowca znajduje mu opiekę u swojego wuja na Sycylii. Rozstanie jest dla niego trudne, ale nie chce porzucić psa bez pomocy.

Jest wiernym przyjacielem. Nie traktuje Lampo jak zabawki. Nie chce go sprzedać osobom, które są gotowe zapłacić za niezwykłego podróżnika. Pies jest dla niego ważniejszy niż pieniądze. Kiedy Lampo wraca chory i wyczerpany, otrzymuje opiekę.

Czego uczy nas zawiadowca?

Pokazuje, że przyjaźń ze zwierzęciem to nie tylko zabawa. Trzeba zapewnić mu jedzenie, odpoczynek i pomoc, kiedy choruje. Czasem trzeba też podjąć trudną decyzję. Zawiadowca nie jest człowiekiem, który zawsze potrafi wszystko naprawić. Właśnie dlatego jego troska jest tak ważna.

Rodzina zawiadowcy — Gina, Roberto i Adele

Gina — starsza córka

Gina mieszka z rodzicami i rodzeństwem w Piombino. Cieszy się z obecności psa, podobnie jak reszta rodziny. Przywiązuje się do Lampo i przeżywa chwile, kiedy ten znika. Nie jest najważniejszą bohaterką książki, ale dzięki niej widzimy, że pies zyskał przyjaciół także poza stacją.

Roberto — syn zawiadowcy

Roberto bardzo lubi Lampo i spędza z nim czas. Uczy go różnych sztuczek. Chciałby, żeby pies częściej zostawał w rodzinnym domu. Jednak Lampo nie zawsze robi to, czego oczekuje chłopiec. Wraca do stacji. Roberto musi pogodzić się z tym, że zwierzę ma swoje zwyczaje.

Adele — najmłodsza córka

Adele jest najmłodszym dzieckiem zawiadowcy. Jest jeszcze malutka i dopiero uczy się chodzić. Nie rozumie, jak niebezpieczne są tory i poruszające się pociągi. W końcowej części książki znajduje się w niebezpieczeństwie na torach. Lampo ją ratuje, ale sam traci życie.

Adele nie zrobiła tego, co się stało, z zamiarem sprawienia komuś przykrości. Była zbyt mała, by dobrze ocenić zagrożenie. Dlatego tak ważne jest, żeby małe dzieci na stacji zawsze pozostawały pod opieką dorosłych. Nie powinny zbliżać się do torów.

Żona zawiadowcy

To mama Giny, Roberta i Adele. Należy do rodziny, która zaprzyjaźnia się z psem. Autor nie opisuje jej tak dokładnie jak Lampo czy zawiadowcy. Możemy jednak pamiętać, że pies był lubiany przez domowników, a nie tylko przez ludzi pracujących na kolei.

Zapamiętaj: Gina i Roberto są starszymi dziećmi, a Adele jest najmłodsza. Gdy nauczyciel zapyta, kogo Lampo uratował, odpowiedź brzmi: Adele.

Ludzie na stacji — nie tylko zawiadowca

Bufetowy

Pracuje w bufecie na stacji, czyli w miejscu, gdzie można kupić coś do jedzenia. Daje psu jedzenie. Często martwi się na zapas i przewiduje, że stanie się coś złego. Dzięki niemu widzimy, że pracownicy stacji mają różne charaktery: nie wszyscy tak samo patrzą na przygody Lampo.

Kucharz i kelner z pociągu

Podczas podróży Lampo spotyka osoby pracujące w pociągach. Kucharz częstuje go jedzeniem. Kelner Carlo również pojawia się w jego kolejowych przygodach. Te osoby pokazują, że pies poznaje wiele osób nie tylko na swojej stacji, lecz także w drodze.

Dziennikarz

Dowiedział się o niezwykłym psie i opisał go w gazecie. Dzięki temu o Lampo usłyszało bardzo wiele osób. Dla psa oznaczało to sławę, a dla kolejarzy czasem także kłopot. Na stacji pojawiali się ludzie, którzy chcieli zobaczyć znanego podróżnika.

Naczelnik

To przełożony zawiadowcy. Odpowiada za pracę kolei. Kiedy wokół psa robi się zbyt duże zamieszanie, nakazuje, żeby Lampo nie zostawał na stacji. Zawiadowca musi wykonać jego polecenie. Później, gdy Lampo wraca z Sycylii bardzo wyczerpany, naczelnik zgadza się, by pies pozostał przy kolejarzach.

Nie trzeba od razu nazywać naczelnika złym człowiekiem. Podejmował decyzje związane z pracą i bezpieczeństwem. Jego polecenie sprawiło jednak, że Lampo musiał rozstać się z miejscem, do którego był przywiązany. Warto umieć powiedzieć o obu tych sprawach.

Kto jeszcze pomógł Lampo?

Starsza kobieta i jej mąż

Podczas jednej z podróży Lampo zostaje ranny. Starsza kobieta znajduje go i zabiera w bezpieczne miejsce. Jej mąż zna się na opiekowaniu zwierzętami i pomaga psu. Oboje troszczą się o niego, aż odzyskuje siły. Bardzo przywiązują się do nowego gościa.

W tej części książki Lampo nie jest silnym, samodzielnym podróżnikiem. Jest chory i potrzebuje pomocy. To ważna zmiana. Wcześniej zadziwiał wszystkich sprytem, a teraz bez życzliwych ludzi byłoby mu bardzo trudno.

Wuj zawiadowcy

Mieszka na Sycylii, wyspie należącej do Włoch. Lubi zwierzęta, dlatego zawiadowca uważa, że u niego Lampo będzie miał dobrą opiekę. Pies jest bezpieczny, lecz nie przestaje tęsknić za stacją. W końcu wyrusza w długą drogę powrotną.

Wuj nie jest wrogiem Lampo. Pies nie wraca dlatego, że wuj robi mu krzywdę. Wraca, bo bardzo przywiązał się do poprzedniego miejsca i ludzi. To ważna różnica.

Weterynarz

To lekarz, który leczy zwierzęta. Pomaga Lampo po bardzo trudnym powrocie z Sycylii. Dzięki opiece pies ma szansę odzyskać siły. Jeśli spotkasz słowo „weterynarz” w zadaniu, pamiętaj: to osoba, do której idziemy z chorym psem, kotem lub innym zwierzęciem.

Inni mieszkańcy i podróżni

W książce pojawiają się także ludzie ciekawi niezwykłego psa: podróżni, kolejarze i osoby, które chciały go kupić. Nie wszyscy rozumieli, jak silna więź łączy Lampo z zawiadowcą. Jedni byli zachwyceni jego talentem, inni myśleli przede wszystkim o jego sławie.

Nie musisz zapamiętywać nazwiska każdej osoby. Warto umieć powiedzieć, kto pomagał psu, kto chciał go zatrzymać, a kto postanowił o jego wyjeździe. To wystarczy, żeby dobrze rozumieć role bohaterów.

Kto komu pomógł i dlaczego to ważne?

Spróbuj spojrzeć na książkę jak na opowieść o kilku przyjaźniach. Bohaterowie nie tylko ze sobą rozmawiają. Ich zachowania wpływają na losy innych.

  1. Zawiadowca pomaga Lampo. Przyjmuje go na stacji, opiekuje się nim i martwi o jego zdrowie.
  2. Lampo daje ludziom radość. Jego przygody i powroty stają się ważną częścią życia kolejarzy.
  3. Gina i Roberto zaprzyjaźniają się z psem. Pies jest mile widziany także w ich domu.
  4. Starsza kobieta i jej mąż ratują rannego Lampo. Po wypadku pies nie zostaje sam bez pomocy.
  5. Wuj zajmuje się Lampo na Sycylii. Zawiadowca chce zapewnić mu opiekę mimo nakazu naczelnika.
  6. Weterynarz pomaga mu odzyskać zdrowie. Po długim powrocie pies bardzo tego potrzebuje.
  7. Lampo ratuje Adele. W ostatniej, najtrudniejszej chwili pomaga najmłodszej córce swojego opiekuna.

Co to znaczy być dobrym opiekunem?

Dobry opiekun nie musi mieć niezwykłego psa. Ważne są zwykłe codzienne rzeczy: świeża woda, odpowiednie jedzenie, spacery, odpoczynek i pomoc w chorobie. Zwierzę trzeba też chronić przed drogą i torami. Pies nie umie przeczytać znaku ostrzegawczego, więc to człowiek musi uważać.

W książce Lampo sam wsiada do pociągów. To właśnie czyni go niezwykłym bohaterem. Nie próbuj uczyć prawdziwego psa takich wypraw. Zwierzę powinno podróżować z opiekunem i w bezpieczny sposób.

Co pokazuje przyjaźń Lampo i zawiadowcy?

Zawiadowca lubi psa nie za jego sławę, lecz za to, jaki jest. Martwi się, gdy go brakuje. Cieszy się, gdy wraca. Pomaga mu, gdy jest chory. Lampo także pokazuje przywiązanie: nawet daleka odległość nie sprawia, że zapomina o stacji i przyjaciołach.

Jeśli masz opowiedzieć o przyjaźni w tej lekturze, nie wystarczy odpowiedzieć: „Oni się lubili”. Dobrze podać jedno zachowanie zawiadowcy i jedno zachowanie psa. Wtedy druga osoba zobaczy, że naprawdę rozumiesz tę więź.

Ostatni odważny czyn Lampo

Pod koniec historii mała Adele znajduje się na torach. Nadjeżdża pociąg. Dziewczynka jest zbyt mała, żeby zrozumieć całe niebezpieczeństwo. Lampo natychmiast biegnie jej pomóc i odpycha ją w bezpieczniejsze miejsce. Sam ginie pod kołami pociągu.

To smutne zakończenie. Możesz czuć żal, że pies, którego przez całą książkę poznawaliśmy, już nie żyje. Wiele osób tak odbiera tę scenę. Nie trzeba ukrywać smutku ani udawać, że nic się nie stało.

Ważne, aby pamiętać też o całym wcześniejszym życiu Lampo: o podróżach, o przyjaźni z zawiadowcą, o trosce kolejarzy i o jego powrotach. Dzięki temu zakończenie ma sens. Widzimy, jak ważna była dla niego rodzina, którą poznał.

Jak o tym napisać w zeszycie?

Możesz napisać: „Lampo był odważny, ponieważ uratował małą Adele przed pociągiem. Niestety sam zginął. Jego przyjaciele długo o nim pamiętali”. To zdania proste, prawdziwe i wystarczające. Nie potrzeba trudnych wyrazów.

Na stacji kolejowej trzeba być bardzo ostrożnym. Nigdy nie schodź na tory i nie próbuj ratować z nich przedmiotów ani zwierząt samodzielnie. Jeśli zauważysz niebezpieczeństwo, natychmiast powiedz dorosłemu lub pracownikowi kolei.

Jak napisać opis Lampo do zeszytu?

Słowo charakterystyka brzmi trudno, ale chodzi po prostu o opis bohatera. Napisz, kto to jest, jak wygląda i jaki jest. Następnie podaj przykład z książki. Na koniec możesz powiedzieć, za co go polubiłeś.

Pomocny plan — cztery proste kroki

  1. Przedstaw bohatera. „Lampo jest głównym bohaterem książki Romana Pisarskiego”.
  2. Opisz wygląd. „To kudłaty kundelek ze znakiem podobnym do błyskawicy na grzbiecie”.
  3. Wymień cechy i przykłady. „Jest mądry i samodzielny, bo potrafi podróżować. Jest przywiązany, bo wraca do stacji”.
  4. Napisz, co myślisz. „Podoba mi się jego przyjaźń z ludźmi i to, że był odważny”.

Krótki opis Lampo — gotowy wzór

Lampo to główny bohater książki „O psie, który jeździł koleją” Romana Pisarskiego. Jest kudłatym kundelkiem. Na grzbiecie ma znak przypominający błyskawicę. Jedno jego ucho jest stojące, a drugie opada.

Lampo jest mądry i samodzielny. Potrafi podróżować pociągami i odnajdywać drogę do stacji Marittima. Bardzo lubi zawiadowcę oraz jego rodzinę. Pokazuje, że jest do nich przywiązany, gdy wraca z dalekiej Sycylii. Na końcu książki ratuje małą Adele. Uważam, że jest niezwykłym i odważnym psem.

Dłuższy opis Lampo — przykład własnymi słowami

Najważniejszą postacią opowieści Romana Pisarskiego jest Lampo. Pies przyjeżdża na stację Marittima we Włoszech. Zawiadowca zaczyna się nim opiekować. Lampo szybko poznaje także innych pracowników kolei. Ludzie lubią go i cieszą się z jego obecności.

Lampo jest kundelkiem o kudłatej sierści. Ma uszy, które nie wyglądają jednakowo: jedno sterczy, drugie opada. Na jego grzbiecie znajduje się znak przypominający błyskawicę. Od niego bierze się imię psa.

Najbardziej zdumiewa mnie to, że Lampo potrafi sam jeździć pociągami. Jest sprytny, ciekawy świata i samodzielny. Nie zapomina jednak o przyjaciołach. Kiedy zostaje wysłany na Sycylię, wraca do znanej stacji, chociaż bardzo się męczy. To pokazuje jego silne przywiązanie. W ostatniej części książki ratuje Adele przed pociągiem i sam ginie. Jest to smutny koniec jego przygód.

Zapamiętam Lampo jako psa, który kochał podróże, ale jeszcze mocniej był związany ze swoimi przyjaciółmi. Lubię go za mądrość i odwagę. Jego historia przypomina mi, że zwierzęta potrzebują troski i nie można zostawiać ich bez pomocy.

Jak napisać własną wersję?

Nie musisz przepisywać wzoru. Możesz zmienić kolejność zdań, wybrać trzy cechy zamiast pięciu i dodać swoją ulubioną scenę. Ważne, żeby nie dodawać wydarzeń, których nie było w książce. Jeśli nie pamiętasz, czy Lampo był duży, czy mały, po prostu nie pisz o jego wielkości.

Najlepiej będzie, gdy spróbujesz samodzielnie powiedzieć na głos kilka zdań, a dopiero potem je zapiszesz. W ten sposób w zeszycie pojawi się twój własny opis, a nie wyuczone na pamięć słowa.

Sprawdź, czy znasz bohaterów

Możesz rozwiązać zadania ustnie lub na kartce. Najpierw spróbuj sam. Potem zajrzyj do odpowiedzi. Jeśli się pomylisz, odszukaj na stronie fragment o danym bohaterze.

Zadanie 1. Kto to jest?

  1. To pies, który sam podróżował pociągami.
  2. To człowiek, który pracował na stacji i opiekował się psem.
  3. To najmłodsza córka zawiadowcy.
  4. To lekarz, który leczy zwierzęta.
  5. To przełożony zawiadowcy, który nakazał usunąć psa ze stacji.

Zadanie 2. Połącz cechę z wydarzeniem

Do każdej cechy dopasuj właściwą literę. Każdej litery użyj tylko raz.

  1. Mądry
  2. Przywiązany
  3. Wytrwały
  4. Odważny
  • A. Uratował małą Adele.
  • B. Potrafił podróżować pociągami.
  • C. Nie zapomniał o przyjaciołach ze stacji.
  • D. Wrócił z dalekiej Sycylii, choć droga była bardzo trudna.

Zadanie 3. Kto pomógł psu?

Powiedz, kto zaopiekował się Lampo w podanych chwilach.

  1. Kiedy pierwszy raz pojawił się na stacji.
  2. Kiedy został ranny podczas podróży.
  3. Kiedy po powrocie z Sycylii potrzebował leczenia.

Zadanie 4. Prawda czy nieprawda?

  1. Lampo był kotem.
  2. Adele była najmłodszą córką zawiadowcy.
  3. Zawiadowca mieszkał z rodziną w Piombino.
  4. Lampo przestał pamiętać o stacji, kiedy wyjechał na Sycylię.
  5. Starsza kobieta i jej mąż pomogli rannemu psu.
  6. Weterynarz to lekarz leczący zwierzęta.

Zadanie 5. Dokończ zdania

  1. Lampo lubił podróżować…
  2. Zawiadowca martwił się, gdy…
  3. Naczelnik zdecydował, że…
  4. Lampo wracał do Marittimy, ponieważ…
  5. Najsmutniejszy moment książki to…

Zadanie 6. Które zdanie mówi o wyglądzie?

Wybierz zdania opisujące wygląd psa, a nie jego zachowanie:

  1. Na grzbiecie Lampo był znak podobny do błyskawicy.
  2. Lampo był bardzo przywiązany do zawiadowcy.
  3. Jedno ucho psa sterczało, a drugie opadało.
  4. Lampo podróżował po Włoszech.

Zadanie 7. Opowiedz o przyjaźni

Wypowiedz dwa zdania. W pierwszym powiedz, co zawiadowca robił dla Lampo. W drugim — po czym można poznać, że pies był do niego przywiązany. To zadanie ma wiele dobrych odpowiedzi.

Zadanie 8. Napisz własną charakterystykę

Zapisz od pięciu do ośmiu zdań o Lampo. Postaraj się zawrzeć cztery rzeczy: kim był, jak wyglądał, jaki był oraz które wydarzenie najlepiej pokazuje jego charakter. Na końcu możesz dodać, czy go polubiłeś i dlaczego.

Odpowiedzi do zadań

Zadanie 1

1. Lampo. 2. Zawiadowca. 3. Adele. 4. Weterynarz. 5. Naczelnik.

Zadanie 2

1 — B, 2 — C, 3 — D, 4 — A. Pamiętaj, że jedna scena może pokazywać kilka cech. W tym zadaniu chodziło o dopasowanie najprostszych przykładów.

Zadanie 3

  1. Zawiadowca i pracownicy stacji.
  2. Starsza kobieta i jej mąż.
  3. Weterynarz, przy pomocy troszczących się o Lampo kolejarzy.

Zadanie 4

1. Nieprawda — Lampo był psem. 2. Prawda. 3. Prawda. 4. Nieprawda — wrócił na stację. 5. Prawda. 6. Prawda.

Zadanie 5 — przykładowe odpowiedzi

  1. …pociągami.
  2. …pies długo nie wracał z podróży.
  3. …Lampo musi opuścić stację.
  4. …był przywiązany do tego miejsca i ludzi.
  5. …śmierć Lampo po uratowaniu Adele.

Zadanie 6

Poprawne litery to A i C. Oba zdania mówią o tym, jak pies wyglądał. Zdania B i D mówią o jego zachowaniu i przywiązaniu.

Zadanie 7 — przykład

„Zawiadowca opiekował się Lampo i szukał dla niego pomocy. Pies był przywiązany do zawiadowcy, ponieważ wrócił do jego stacji nawet z dalekiej Sycylii”. Możesz użyć innych słów.

Zadanie 8

Nie ma tylko jednego poprawnego opisu. Sprawdź, czy napisałeś prawdziwe informacje o książce, podałeś chociaż dwie cechy psa i uzasadniłeś jedną z nich przykładem. Nie liczy się długość najdłuższego zdania, lecz to, czy tekst da się łatwo zrozumieć.

Na koniec

Jeśli umiesz powiedzieć, kto opiekował się Lampo, kogo pies uratował i jakie miał cechy, znasz najważniejszych bohaterów. Jeśli chcesz jeszcze poćwiczyć, zajrzyj do planu wydarzeń albo wróć do całej historii Lampo.

Chcesz wiedzieć, dlaczego Lampo jest tak ważny dla tej historii? Sprawdź, co oznacza bohater zwierzęcy. O przyjaźni psa i zawiadowcy przeczytasz też na stronie Przyjaźń człowieka ze zwierzęciem.

Możesz też porównać psiego bohatera z kotem z książki „Cukierku, ty łobuzie!”. Zastanów się, jak te zwierzęta zachowują się przy ludziach i co sprawia, że czytelnicy je lubią. To dwie inne historie, ale obie przypominają, że zwierzęta potrzebują opieki.