Przejdź do treści
Lektum
♡ Moja biblioteczka

Bohaterka książki „O psie, który jeździł koleją”

Adele – mała dziewczynka, którą uratował Lampo

Adele była najmłodszym dzieckiem zawiadowcy stacji. W historii o niezwykłym psie pojawia się ważny, choć smutny moment związany właśnie z nią. Przeczytaj, kim była, co się wydarzyło i dlaczego Lampo tak bardzo zapadł wszystkim w pamięć.

Imię
Adele
Rodzina
córka zawiadowcy
Rodzeństwo
Gina i Roberto
Ważne wydarzenie
uratowana przez Lampo

Kim była Adele?

Adele to dziewczynka z książki „O psie, który jeździł koleją” Romana Pisarskiego. Jest najmłodszym dzieckiem zawiadowcy, czyli człowieka kierującego pracą stacji kolejowej w Marittimie. Jej ojciec przyjaźni się z Lampo, niezwykłym psem, który uwielbia podróżować pociągami.

Adele nie opowiada nam swojej historii. Nie prowadzi rozmów, z których moglibyśmy poznać jej zdanie o świecie. Jest jeszcze bardzo mała. Wiemy jednak, kim są jej bliscy, oraz znamy wydarzenie, które łączy ją z Lampo.

Warto o niej pamiętać, chociaż występuje w książce znacznie rzadziej niż pies czy zawiadowca. Dzięki wydarzeniu z Adele widzimy bowiem, jak odważnie zachował się Lampo w najtrudniejszej chwili.

Gdy opisujesz tę postać w zeszycie, nie musisz szukać wymyślonych cech charakteru. Zacznij od tego, kim jest dziewczynka, i opowiedz o jednym ważnym wydarzeniu. Taka odpowiedź będzie zgodna z lekturą.

Kim byli bliscy Adele?

Adele miała mamę, tatę oraz dwoje starszego rodzeństwa. Jej tata był zawiadowcą stacji, na której mieszkał Lampo. Pracował w Marittimie, a rodzina mieszkała w Piombino. Nie pomyl więc miejsca jego pracy z miejscem zamieszkania.

Starsza siostra nazywała się Gina, a brat Roberto. Dzieci znały Lampo i lubiły spędzać z nim czas. Gdy psa wysłano daleko, na Sycylię, było im smutno. Szczególnie zapamiętujemy słowa Roberta, który chciał w przyszłości sprowadzić przyjaciela z powrotem.

Adele była najmłodsza. Nie oznacza to, że musiała rozumieć wszystkie sprawy dorosłych, na przykład dlaczego psa wywieziono na wyspę. Nie powinniśmy przypisywać jej takich myśli, skoro opowieść ich nie opisuje.

Prosta odpowiedź na pytanie o rodzinę brzmi: „Adele była córką zawiadowcy oraz siostrą Giny i Roberta”. Jeśli masz napisać więcej, możesz dodać, że cała rodzina znała Lampo i że pies stał się im bardzo bliski.

Czy wiemy, ile lat miała Adele?

W końcowej części historii Adele jest tak mała, że dopiero nauczyła się chodzić. To ważna wiadomość: dziewczynka jest jeszcze malutkim dzieckiem i dopiero poznaje otoczenie.

Nie trzeba podawać dokładnej liczby lat. W książce nie znajdziesz potrzebnej do tego pewnej informacji. Lepiej napisać „bardzo mała dziewczynka” niż wymyślać jej wiek.

Małe dzieci potrafią nagle pójść w stronę czegoś, co je zaciekawi. Nie rozumieją jeszcze wszystkich niebezpieczeństw. Dlatego to starsi i dorośli muszą szczególnie uważać na ich bezpieczeństwo.

Ta wiadomość pomaga zrozumieć ważne wydarzenie na stacji. Adele nie wybierała świadomie niebezpiecznej zabawy. Była po prostu za mała, aby wiedzieć, co może się stać w pobliżu torów.

Dlaczego Adele znalazła się na stacji?

Stacja w Marittimie to miejsce, w którym rozgrywa się duża część przygód Lampo. Pracuje tam ojciec Adele. To właśnie na tej stacji pies czuje się u siebie, chociaż często wyjeżdża pociągami do różnych miast.

Pod koniec książki Lampo ma już za sobą długą i trudną podróż z Sycylii. Wrócił bardzo osłabiony, a dzięki opiece ludzi i pomocy weterynarza stopniowo odzyskał siły. Potem mógł znów przebywać na stacji.

Dzieci zawiadowcy odwiedzały psa po szkole. Pewnego dnia na stację przyszła również mama z małą Adele. To wtedy wydarzyło się coś, czego nikt się nie spodziewał.

Zapamiętaj: dziewczynka nie przyjechała sama pociągiem. Była na stacji z mamą. To drobna, ale ważna różnica, jeśli odpowiadasz na pytania sprawdzające znajomość książki.

Co wydarzyło się na torach?

W pewnej chwili mała Adele znalazła się na torach, a w jej stronę zbliżał się pociąg. Dziewczynka nie wiedziała, jak wielkie grozi jej niebezpieczeństwo.

Ojciec Adele i jego zastępca dostrzegli, co się dzieje. Pobiegli na pomoc, jednak od dziecka dzieliła ich zbyt duża odległość. Każda chwila była ważna.

Wtedy Lampo ruszył szybciej od ludzi. Dobiegł do dziewczynki i odepchnął ją z torów w bezpieczne miejsce. Dzięki niemu Adele przeżyła.

Nie trzeba szczegółowo wyobrażać sobie całej sceny, by ją dobrze zrozumieć. Wystarczy zapamiętać trzy informacje: pociąg się zbliżał, dorośli próbowali uratować Adele, a Lampo zdążył przed nimi.

To wydarzenie nie jest zachętą do zbliżania się do torów ani do samodzielnego ratowania kogokolwiek przed pociągiem. W prawdziwym życiu trzeba trzymać się z dala od torowiska i od razu wołać dorosłych lub odpowiednie służby.

Jak Lampo uratował Adele?

Lampo był szybkim i spostrzegawczym psem. Wiele razy podróżował pociągami i dobrze znał stację. W chwili niebezpieczeństwa pobiegł do dziecka, a następnie odepchnął je z torów.

Dziewczynka znalazła się dzięki temu poza drogą nadjeżdżającego pociągu. Dorośli chcieli pomóc, lecz to pies dobiegł do niej pierwszy.

Możesz opisać tę scenę jednym zdaniem: „Lampo uratował Adele, ponieważ zdążył odepchnąć ją z torów przed pociągiem”. Jeśli nauczyciel pyta, jaką cechę pokazał pies, właściwą odpowiedzią będzie odwaga.

Nie musimy jednak udawać, że znamy wszystkie myśli Lampo. Książka pokazuje przede wszystkim jego czyn. Widzimy, co zrobił, i wiemy, że uratował dziewczynce życie.

Dlaczego zakończenie historii jest smutne?

Adele została uratowana i była bezpieczna. Niestety Lampo zginął pod kołami pociągu. To najtrudniejsza wiadomość w całej opowieści.

Możesz jednocześnie cieszyć się, że Adele nic się nie stało, i smucić się z powodu straty psa. Oba uczucia pasują do tego zakończenia. Wiele osób, które czytają książkę, odczuwa właśnie taką mieszaninę radości i smutku.

Dla zawiadowcy Lampo był przyjacielem. Wcześniej mężczyzna martwił się, gdy pies znikał, a potem opiekował się nim, kiedy wrócił z Sycylii. Utrata psa była więc dla niego szczególnie bolesna. Jednocześnie mógł być wdzięczny za uratowanie córeczki.

Opowieść Romana Pisarskiego przypomina, jak ważne są więzi między ludźmi i zwierzętami. Nie wszystkie historie kończą się wesoło. Ta pozostaje w pamięci właśnie dlatego, że pokazuje wielką odwagę i poświęcenie.

Jeśli smutne zakończenie cię porusza, możesz porozmawiać o nim z rodzicem, opiekunem lub nauczycielem. Nie trzeba udawać, że nie było przykre.

Czy Adele zrobiła coś „złego”?

Nie powinniśmy obwiniać małej Adele. Dziewczynka dopiero uczyła się chodzić. Nie umiała jeszcze ocenić takiego niebezpieczeństwa jak nadjeżdżający pociąg.

Czasem w odpowiedziach szkolnych można spotkać zdanie: „Adele była niegrzeczna, bo weszła na tory”. To niesprawiedliwa ocena. Książka nie mówi, że chciała komuś zrobić na złość albo postanowiła złamać zasady.

Lepiej napisać: „Adele była jeszcze bardzo mała i znalazła się w niebezpiecznym miejscu”. Takie zdanie opisuje sytuację bez wymyślania motywów.

Pomyśl o tym tak: gdy malutkie dziecko zaczyna chodzić, dorośli pilnują go nie dlatego, że jest „złe”, ale dlatego, że nie rozumie jeszcze wszystkich zagrożeń. To ważna różnica.

Przy opisywaniu postaci z książek staraj się zachować sprawiedliwość. Jeśli nie wiesz, co bohater czuł lub dlaczego coś zrobił, nie przedstawiaj własnego przypuszczenia jako pewnego faktu.

Co wiemy na pewno, a czego nie wiemy?

Gdy czytamy lekturę, możemy podawać wiadomości z książki albo własne przypuszczenia. Obie rzeczy są czasem przydatne, ale nie znaczą tego samego.

To wiemy z historii

  • Adele była córką zawiadowcy.
  • Miała rodzeństwo: Ginę i Roberta.
  • Była bardzo małym dzieckiem.
  • Znalazła się na torach przed pociągiem.
  • Lampo uratował ją, a sam zginął.

Tego nie trzeba wymyślać

  • Dokładnej liczby lat Adele.
  • Jej ulubionej zabawy lub zabawki.
  • Tego, co powiedziała po ratunku.
  • Tego, co myślała w każdej chwili.
  • Jej charakteru w dorosłym życiu.

Na przykład zdanie „Adele lubiła kolej bardziej niż zabawki” brzmi jak wiadomość o bohaterce, ale nie wynika z opisanej historii. Nie wpisuj takich zdań do charakterystyki.

Możesz za to powiedzieć: „Myślę, że jej rodzina bardzo się przestraszyła”. Zaznaczasz wtedy, że przedstawiasz własny wniosek, a nie powtarzasz dokładnej informacji z książki.

Dlaczego Adele jest ważna w książce?

Adele nie bierze udziału w większości podróży Lampo. Nie podejmuje też decyzji takich jak zawiadowca czy naczelnik kolei. Jest jednak bardzo ważna dla zakończenia opowieści.

Gdybyśmy znali tylko przygody psa w pociągach, moglibyśmy zapamiętać przede wszystkim jego spryt oraz zamiłowanie do podróżowania. Ostatnie wydarzenie pozwala zobaczyć coś jeszcze: jego niezwykłą odwagę.

Adele jest osobą, której Lampo pomaga w chwili największego zagrożenia. Dzięki temu czytelnik rozumie, że pies znaczył dla ludzi więcej niż tylko „zwierzę, które jeździ pociągami”. Był też wiernym przyjacielem.

Jeśli padnie pytanie: „Dlaczego Adele jest ważna?”, możesz odpowiedzieć: „Ponieważ to ją uratował Lampo w końcowej scenie książki”. Nie trzeba opowiadać wszystkich podróży psa, by wyjaśnić znaczenie tej postaci.

Jak opisać Adele w zeszycie?

Opis tej bohaterki może być krótki. Książka nie podaje wielu szczegółów o jej wyglądzie czy zwyczajach. Dlatego najlepiej skupić się na rodzinie, wieku i ważnym wydarzeniu.

  1. Powiedz, kim jest: „Adele to córka zawiadowcy z książki Romana Pisarskiego”.
  2. Wymień rodzinę: „Jej rodzeństwo to Gina i Roberto”.
  3. Dodaj, że była mała: „Dziewczynka dopiero nauczyła się chodzić”.
  4. Opowiedz o zdarzeniu: „Na stacji znalazła się na torach przed pociągiem”.
  5. Przypomnij ratunek: „Lampo odepchnął ją w bezpieczne miejsce”.

To już pięć krótkich zdań, które wystarczą do wielu szkolnych odpowiedzi. Jeśli potrzebujesz dłuższego tekstu, możesz dodać własny wniosek o odwadze psa.

Nie wpisuj zdania „Adele miała niebieskie oczy i długie włosy”, jeśli nie umiesz wskazać takiej wiadomości w książce. Opis bohatera nie polega na zgadywaniu.

Pamiętaj także, by nie mylić Adele z Giną. Obie są córkami zawiadowcy, ale to najmłodsza Adele została uratowana przez Lampo na torach.

Przykładowy opis Adele

Adele to bohaterka książki „O psie, który jeździł koleją” Romana Pisarskiego. Była najmłodszym dzieckiem zawiadowcy stacji w Marittimie. Miała starszą siostrę Ginę i brata Roberta. Jej tata przyjaźnił się z psem Lampo.

Adele była jeszcze bardzo mała i dopiero nauczyła się chodzić. Pewnego dnia przyszła z mamą na stację. Dziewczynka znalazła się na torach, kiedy zbliżał się pociąg. Ojciec i jego zastępca pobiegli jej na pomoc. Lampo okazał się szybszy i odepchnął ją w bezpieczne miejsce.

Dzięki psu Adele przeżyła. Niestety Lampo sam zginął. To zakończenie jest smutne, ale pokazuje, jak odważnym psem był przyjaciel zawiadowcy. Adele jest ważną postacią tej historii, ponieważ to właśnie jej uratowanie zapamiętujemy z ostatniej części książki.

To tylko przykład poprawnego opisu. Możesz napisać go własnymi słowami. Najważniejsze, aby nie dodać wydarzeń, których nie było w książce.

Co wydarzyło się najpierw, a co później?

W opowieści o Adele ważna jest kolejność. Nie pomyl powrotu Lampo z Sycylii z jego ostatnim ratunkiem. Najpierw pies musiał wrócić na stację i odzyskać zdrowie.

  1. Lampo wraca z Sycylii. Jest bardzo osłabiony po długiej podróży.
  2. Pies odzyskuje siły. Ludzie o niego dbają, pomaga także weterynarz.
  3. Adele pojawia się na stacji. Dziewczynka przychodzi z mamą.
  4. Powstaje niebezpieczeństwo. Adele znajduje się na torach przed pociągiem.
  5. Lampo ratuje dziecko. Odsuwa Adele w bezpieczne miejsce.
  6. Historia kończy się smutno. Dziewczynka żyje, a pies ginie.

Możesz nauczyć się tej kolejności, opowiadając ją w sześciu własnych zdaniach. Nie musisz zapamiętywać słowo w słowo tego, co widzisz powyżej.

Czego uczy nas historia Adele o bezpieczeństwie?

Kolej jest miejscem, w którym trzeba szczególnie uważać. Pociąg nie może zatrzymać się natychmiast. Tory nie służą do zabawy, robienia zdjęć ani przechodzenia w dowolnym miejscu.

Na stacji trzymaj się blisko opiekuna. Jeśli chcesz przejść na drugą stronę torów, korzystaj tylko z wyznaczonego przejścia i przestrzegaj oznaczeń. Nie wchodź na tory, nawet gdy nie widzisz pociągu.

Gdy zauważysz małe dziecko albo zwierzę w niebezpiecznym miejscu, nie wbiegaj samodzielnie na tory. Natychmiast powiadom dorosłego, pracownika kolei lub odpowiednie służby. Twoje bezpieczeństwo też jest bardzo ważne.

Lampo zrobił coś niezwykłego w opowieści. Możemy podziwiać jego odwagę, nie próbując naśladować ryzykownego działania. Najlepsza pomoc w prawdziwym życiu polega na szybkim wezwaniu osób, które potrafią działać bezpiecznie.

To także przypomnienie, że małe dzieci potrzebują uważnej opieki. Adele nie rozumiała zagrożenia. Dorośli powinni troszczyć się o nią i o inne dzieci w podobnych miejscach.

Nie pomyl Adele z innymi bohaterami

Adele

Najmłodsza córka zawiadowcy. To ją Lampo ocalił na torach.

Gina

Starsza siostra Adele. Jest jedną z dzieci zawiadowcy, które znały psa.

Roberto

Brat Adele. Tęsknił za Lampo po jego wyjeździe na Sycylię.

Zawiadowca

Tata Adele, pracownik stacji w Marittimie i przyjaciel Lampo.

Lampo

Niezwykły pies podróżujący pociągami. Uratował Adele.

Spójrz na zdanie: „Roberto uratował Adele na torach”. Czy jest prawdziwe? Nie. Roberto był jej bratem, a dziewczynkę ocalił pies Lampo. W zadaniach z lektury często trzeba uważnie odróżniać bohaterów i ich czyny.

Sprawdź, co pamiętasz o Adele

Ćwiczenie 1. Dokończ trzy zdania

  1. Adele była córką …
  2. Jej brat miał na imię …
  3. Przed pociągiem uratował ją …

Ćwiczenie 2. Prawda czy nieprawda?

  1. Adele była najmłodszym dzieckiem zawiadowcy.
  2. Adele sama podróżowała pociągami tak jak Lampo.
  3. Ojciec dziewczynki i jego zastępca próbowali jej pomóc.
  4. Lampo uratował Adele.
  5. Na końcu książki Lampo wrócił na Sycylię.

Ćwiczenie 3. Ułóż zdarzenia po kolei

Zapisz litery we właściwej kolejności: A. Lampo odpycha Adele z torów. B. Mała Adele przychodzi z mamą na stację. C. Zbliża się pociąg. D. Dziewczynka jest bezpieczna.

Ćwiczenie 4. Co można powiedzieć na pewno?

Wybierz zdanie zgodne z książką.

  1. Adele miała siedem lat i chodziła do szkoły.
  2. Adele była najmłodszym dzieckiem zawiadowcy.
  3. Adele sama prowadziła pociąg.

Ćwiczenie 5. Napisz trzy własne zdania

W pierwszym przedstaw Adele. W drugim opowiedz, jakie niebezpieczeństwo jej groziło. W trzecim napisz, co zrobił Lampo. Staraj się używać krótkich zdań.

Ćwiczenie 6. Porozmawiaj o uczuciach

Czy zakończenie lektury może być zarazem radosne i smutne? Powiedz, z czego można się cieszyć, a co budzi smutek. Możesz zacząć od słów: „Cieszę się, że…” i „Smutno mi, że…”.

Ćwiczenie 7. Uważne czytanie

Która z odpowiedzi lepiej mówi o ratunku?

A. „Lampo był dobrym psem”.

B. „Lampo pokazał odwagę, gdy odepchnął Adele z torów przed nadjeżdżającym pociągiem”.

Wybierz lepsze zdanie i wyjaśnij, czego dowiadujemy się z niego o zachowaniu psa.

Ćwiczenie 8. Co zrobisz na stacji?

Widzisz, że młodsze dziecko zbliża się do miejsca, w którym nie wolno wchodzić na tory. Podaj bezpieczny sposób zareagowania. Pamiętaj: nie wolno samodzielnie wbiegać na torowisko.

Odpowiedzi do ćwiczeń

Ćwiczenie 1: 1. Zawiadowcy stacji. 2. Roberto. 3. Lampo.

Ćwiczenie 2: 1. Prawda. 2. Nieprawda — to Lampo podróżował sam pociągami. 3. Prawda. 4. Prawda. 5. Nieprawda — Lampo zginął, ratując dziewczynkę.

Ćwiczenie 3: B, C, A, D. Adele przyszła na stację, znalazła się w niebezpieczeństwie, Lampo ją odepchnął i dziewczynka została uratowana.

Ćwiczenie 4: Zdanie 2. Książka nie podaje pewnego wieku Adele ani nie opisuje jej prowadzenia pociągu.

Ćwiczenie 5: Przykładowo: „Adele była najmłodszą córką zawiadowcy. Na stacji znalazła się na torach przed pociągiem. Lampo odsunął ją w bezpieczne miejsce”. Twoje inne poprawne zdania też są dobre.

Ćwiczenie 6: Możesz powiedzieć: „Cieszę się, że Adele została uratowana. Smutno mi, że Lampo zginął”. To przykład, a nie jedyna możliwa odpowiedź.

Ćwiczenie 7: Lepsza jest odpowiedź B. Podaje cechę Lampo i konkretny czyn, dzięki któremu poznajemy jego odwagę.

Ćwiczenie 8: Natychmiast wołam opiekuna albo pracownika kolei i mówię, co widzę. Nie wchodzę samodzielnie na tory.

Pytania o Adele

Kim była Adele?

Najmłodszą córką zawiadowcy stacji z książki Romana Pisarskiego.

Jak miało na imię rodzeństwo Adele?

Gina i Roberto. Adele była od nich młodsza.

Ile lat miała Adele?

Nie musisz podawać dokładnego wieku. Pod koniec książki była bardzo mała, dopiero nauczyła się chodzić.

Skąd Adele znała Lampo?

Lampo był przyjacielem jej ojca i bywał z jego rodziną. Pies mieszkał na stacji, którą kierował zawiadowca.

Co stało się z Adele na stacji?

Znalazła się na torach przed nadjeżdżającym pociągiem i groziło jej niebezpieczeństwo.

Kto uratował Adele?

Pies Lampo. Dobiegł do niej i odepchnął ją z torów.

Czy Adele przeżyła?

Tak. Lampo uratował dziewczynkę. Niestety sam zginął.

Czy Adele była niegrzeczna?

Nie ma podstaw, by ją tak oceniać. Była jeszcze bardzo mała i nie rozumiała zagrożenia.

Dlaczego warto zapamiętać tę postać?

Ważne wydarzenie z Adele pokazuje odwagę Lampo i jest częścią zakończenia całej historii.

Poznaj innych bohaterów i sprawdź lekturę

Zadania

Quiz łatwy

Sprawdź, co już wiesz o tej historii.

Trzy rzeczy do zapamiętania

Adele była najmłodszą córką zawiadowcy i siostrą Giny oraz Roberta. Znalazła się na torach przed nadjeżdżającym pociągiem. Lampo uratował jej życie, lecz sam zginął.

Te trzy informacje wystarczą, aby wyjaśnić, kim była Adele i dlaczego zapamiętujemy ją z książki „O psie, który jeździł koleją”.