Przejdź do treści
Lektum
♡ Moja biblioteczka

Asiunia · prosty quiz

Asiunia – quiz łatwy

Pamiętasz Asiunię, jej rodzinę i osoby, które jej pomagały? Rozwiąż 12 pytań o książce Joanny Papuzińskiej. Przeczytaj pytanie, zaznacz jedną odpowiedź i zobacz, ile pamiętasz.

Zanim odpowiesz na pytania

„Asiunia” opowiada o małej dziewczynce, która żyła podczas II wojny światowej. Był to czas, gdy ludzie musieli chronić się przed niebezpieczeństwem. Dziewczynka miała pięć lat. Lubiła się bawić, chciała być blisko rodziny i tęskniła za swoim domem. Tak jak inne dzieci potrzebowała opieki, spokoju i miłości.

Na początku Asiunia mieszkała w Warszawie. Pewnej nocy niemieccy żołnierze zabrali jej mamę. Od tej pory dziewczynka mieszkała u różnych osób. Nie podróżowała dla zabawy. Dorośli starali się znaleźć dla niej bezpieczny dom. To bardzo ważne, kiedy będziesz odpowiadać na pytania.

Nie martw się, jeśli czegoś nie pamiętasz. Po zakończeniu quizu zobaczysz poprawne odpowiedzi i krótkie wyjaśnienia. Możesz też wrócić do opowieści o Asiuni i spróbować ponownie. Najważniejsze jest to, żebyś coraz lepiej rozumiał historię.

Jak rozwiązać quiz?

Przy każdym pytaniu zobaczysz cztery odpowiedzi: A, B, C i D. Tylko jedna jest poprawna. Kliknij kółeczko przy odpowiedzi, którą wybierasz. Nie musisz się spieszyć. Możesz najpierw przeczytać wszystkie odpowiedzi i dopiero potem podjąć decyzję.

Gdy skończysz, kliknij przycisk „Sprawdź odpowiedzi”. Zobaczysz, ile pytań udało ci się rozwiązać. Przy każdym pytaniu przeczytasz też wyjaśnienie. Jeśli coś pomylisz, to nic złego. Błąd może pomóc ci lepiej zapamiętać książkę.

W niektórych pytaniach chodzi o imię bohatera. W innych o miejsce lub o to, co wydarzyło się w książce. Czytaj uważnie. Nie musisz znać trudnych dat ani słów. Wszystko, czego potrzebujesz, wiąże się z historią Asiuni.

12 pytań o Asiuni

Wybierz po jednej odpowiedzi przy każdym pytaniu. Gdy skończysz, sprawdź wynik.

1. Kto napisał książkę „Asiunia”?

2. Ile lat skończyła Asiunia na początku opowieści?

3. Który brat ćwiczył z Asiunią podawanie jej adresu?

4. Dlaczego Asiunia musiała zamieszkać w innym domu?

5. Jak miała na imię dziewczynka, z którą Asiunia chodziła do przedszkola przy Filtrowej?

6. Gdzie Asiunia i Elka ukrywały się podczas nocnych nalotów?

7. Dlaczego Asiunia nazywała ciocię Olę „ciocią Tygrysem”?

8. U kogo Asiunia zamieszkała latem w Aninie?

9. Co babcia i Marek przynieśli do piwnicy podczas ostrzału?

10. Czego najbardziej brakowało rodzinie podczas zimy w zniszczonym domku?

11. Jakie przedstawienia przygotowywały dzieci w Stoczku?

12. Kto odnalazł Asiunię i jej rodzeństwo w Stoczku pod koniec książki?

Po sprawdzeniu odpowiedzi możesz wrócić do każdego pytania. Zobaczysz wtedy, która odpowiedź była poprawna i dlaczego.

Sprawdź, dlaczego tak jest

Po quizie warto przeczytać wyjaśnienia. Czasem poprawna odpowiedź jest prosta, ale za nią kryje się ważne wydarzenie. Gdy zrozumiesz, co się stało, łatwiej będzie ci opowiedzieć książkę własnymi słowami.

Zobacz odpowiedzi do wszystkich 12 pytań
  1. Kto napisał książkę „Asiunia”?

    Odpowiedź A: Joanna Papuzińska.

    Autorką książki jest Joanna Papuzińska. Opisała w niej wydarzenia z własnego dzieciństwa. Mała Asiunia to ona sama, kiedy miała kilka lat.

  2. Ile lat skończyła Asiunia na początku opowieści?

    Odpowiedź C: Pięć lat.

    Asiunia właśnie skończyła pięć lat. Była jeszcze małym dzieckiem i nie zawsze rozumiała, dlaczego dorośli podejmowali trudne decyzje.

  3. Który brat ćwiczył z Asiunią podawanie jej adresu?

    Odpowiedź B: Marek.

    Marek uczył siostrę imienia, nazwiska i domowego adresu. Chciał, żeby potrafiła podać te informacje, gdyby zgubiła się w mieście.

  4. Dlaczego Asiunia musiała zamieszkać w innym domu?

    Odpowiedź D: Niemieccy żołnierze zabrali jej mamę.

    Niemieccy żołnierze zabrali mamę Asiuni. Rodzeństwo zostało rozdzielone, ponieważ nikt z opiekunów nie mógł przyjąć wszystkich dzieci naraz.

  5. Jak miała na imię dziewczynka, z którą Asiunia chodziła do przedszkola przy Filtrowej?

    Odpowiedź A: Elka.

    Elka mieszkała u trzech pań przy Filtrowej. Asiunia chodziła z nią do przedszkola, bawiła się i czuła się dzięki niej mniej samotna.

  6. Gdzie Asiunia i Elka ukrywały się podczas nocnych nalotów?

    Odpowiedź C: W piwnicy.

    Gdy rozlegały się syreny, dziewczynki schodziły z dorosłymi do piwnicy. Czekały tam, aż minie nalot, czyli atak samolotów.

  7. Dlaczego Asiunia nazywała ciocię Olę „ciocią Tygrysem”?

    Odpowiedź D: Podczas zabawy udawała tygrysa.

    Ciocia Ola udawała podczas zabawy tygrysa i goniła Asiunię wokół stołu. Dzięki takim zabawom dziewczynka mogła choć na chwilę zapomnieć o smutku.

  8. U kogo Asiunia zamieszkała latem w Aninie?

    Odpowiedź B: U babci.

    Asiunia pojechała do babci, która mieszkała latem w domku w Aninie. Spotkała tam także część rodzeństwa.

  9. Co babcia i Marek przynieśli do piwnicy podczas ostrzału?

    Odpowiedź A: Garnek klusek.

    Babcia gotowała kluski, kiedy zaczął się ostrzał. Nie chciała stracić jedzenia, dlatego razem z Markiem przeniosła garnek do piwnicy.

  10. Czego najbardziej brakowało rodzinie podczas zimy w zniszczonym domku?

    Odpowiedź C: Jedzenia i opału.

    Zimą brakowało żywności i opału do ogrzewania domu. Dorośli oraz starsze dzieci starali się zadbać o rodzinę mimo chłodu i głodu.

  11. Jakie przedstawienia przygotowywały dzieci w Stoczku?

    Odpowiedź A: Jasełka.

    W domu cioci Oli w Stoczku dzieci miały szkołę i teatr. Przygotowywały między innymi jasełka, czyli przedstawienie o narodzinach Jezusa.

  12. Kto odnalazł Asiunię i jej rodzeństwo w Stoczku pod koniec książki?

    Odpowiedź B: Tata.

    Do Stoczka przybył tata Asiuni. Dzieci długo czekały na spotkanie z nim, dlatego ten moment jest ważny w zakończeniu opowieści.

Spróbuj wybrać trzy pytania, przy których trzeba było się dłużej zastanowić. Przeczytaj ich wyjaśnienia jeszcze raz. Następnie opowiedz komuś, co wydarzyło się w tej części książki. Możesz też ułożyć jedno pytanie dla koleżanki, kolegi albo kogoś z rodziny.

Przypomnij sobie bohaterów

Asiunia to główna bohaterka. Ma pięć lat i wiele razy musi zmieniać miejsce zamieszkania. Bardzo tęskni za mamą, tatą i rodzeństwem. Czasem się boi, ale ma też chwile radości. Poznaje osoby, które starają się jej pomóc.

Marek jest starszym bratem Asiuni. Uczy siostrę podawać imię, nazwisko i adres. Wie, że w czasie wojny dzieci mogą stracić kontakt z rodziną. Chce, żeby Asiunia umiała powiedzieć dorosłym, skąd pochodzi.

Elka to koleżanka Asiuni z domu przy ulicy Filtrowej. Dziewczynki razem się bawią i chodzą do przedszkola. Nawet gdy dookoła dzieje się coś smutnego, wspólna zabawa pomaga im przeżyć dobry dzień.

Ciocia Ola jest wesoła i pomysłowa. Asiunia nazywa ją ciocią Tygrysem, bo kobieta lubi udawać tygrysa podczas zabawy. Ciocia Ola troszczy się o dziewczynkę, a później o wiele innych dzieci.

Babcia stara się zadbać o wnuki w Aninie. Nie jest jej łatwo. Brakuje jedzenia i ciepła, ale babcia nie przestaje pomagać rodzinie. Pod koniec opowieści ważną osobą staje się też tata Asiuni, który przyjeżdża po dzieci.

Miejsca, które warto zapamiętać

Warszawa to miasto, w którym Asiunia mieszka na początku. Jej rodzinny dom stoi przy ulicy Mątwickiej. Dziewczynka zna tam każdy kąt. Po zabraniu mamy wiele rzeczy nagle się zmienia i Asiunia musi się przeprowadzić.

Ulica Filtrowa to jedno z miejsc, do których trafia. Mieszka tam z opiekunkami i poznaje Elkę. W chwilach zagrożenia dziewczynki schodzą z dorosłymi do piwnicy. To miejsce ma chronić ludzi przed atakiem samolotów.

Anin to miejsce, gdzie mieszka babcia. Asiunia spędza tam czas z rodziną. Dorośli troszczą się o dzieci, choć wokół nie jest spokojnie. Później nadchodzi trudna zima. Nie zawsze można zdobyć jedzenie ani dobrze ogrzać dom.

Stoczek pojawia się pod koniec historii. Ciocia Ola opiekuje się tam wieloma dziećmi. Mogą razem się uczyć i bawić. Właśnie w Stoczku Asiunia doczeka się spotkania, na które bardzo długo czekała.

Co działo się najpierw, a co później?

W „Asiuni” wydarzenia następują po sobie. Na początku dziewczynka jest z rodziną w Warszawie. Później musi opuścić dom, trafia do innych opiekunów, spędza czas u babci, a w końcu dociera do Stoczka. Na końcu przyjeżdża tata. Warto pamiętać tę drogę, bo dzięki niej łatwiej zrozumieć, skąd bierze się tęsknota Asiuni.

Nie musisz umieć powtórzyć każdego adresu. Ważne jest to, że Asiunia nie miała jednego spokojnego miejsca do życia. Wciąż czekała, aż będzie mogła spotkać się z bliskimi. Dorośli robili, co mogli, żeby zapewnić dzieciom jedzenie, dach nad głową i opiekę.

  1. Na początku: Asiunia jest w domu w Warszawie.
  2. Potem: żołnierze zabierają mamę, a dziewczynka trafia do innych ludzi.
  3. Na Filtrowej: Asiunia poznaje Elkę i spędza z nią czas.
  4. U cioci Oli: dziewczynka poznaje wesołą opiekunkę, która lubi zabawę.
  5. W Aninie: Asiunia mieszka u babci i jest bliżej rodzeństwa.
  6. W Stoczku: opiekuje się nią ciocia Ola. Przyjeżdża tata.

Przeczytaj tę listę i spróbuj zamknąć oczy. Pomyśl, jak zmieniało się życie Asiuni. Kiedy była najbardziej samotna? Kiedy miała obok siebie kogoś bliskiego? To pytania, na które nie trzeba odpowiadać jednym słowem. Można opowiedzieć o nich spokojnie, własnymi zdaniami.

Co czuła Asiunia?

Gdy Asiunia traci kontakt z mamą, jest smutna i przestraszona. Nie wie, kiedy zobaczy rodzinę. Może tęsknić nawet wtedy, gdy ktoś jest dla niej dobry. Nowe miejsce nie zastępuje przecież od razu własnego domu. To naturalne, że dziewczynka ma wiele uczuć naraz.

Kiedy poznaje Elkę, może pobawić się z rówieśniczką. Przez chwilę świat wydaje się mniej straszny. To nie znaczy, że Asiunia zapomniała o mamie. Po prostu przyjaźń pomaga jej przetrwać trudny czas. W książce smutek i radość pojawiają się obok siebie.

Ciocia Ola sprawia, że dziewczynka ma z kim się śmiać. Wspólne zabawy są dla Asiuni bardzo ważne. Dzięki nim choć przez moment może poczuć się jak inne dzieci. Później, gdy nadchodzi zima, rodzinie znów jest ciężko. Dorośli muszą szukać jedzenia i ciepła.

Na końcu przyjeżdża tata. Asiunia cieszy się, bo odzyskuje bliską osobę. Spotkanie nie sprawia, że wszystko, co przeżyła, znika z pamięci. Daje jednak nadzieję na spokojniejsze dni. Dlatego zakończenie opowieści może jednocześnie wzruszać i cieszyć.

Słowa, które warto znać

Podczas czytania książki możesz spotkać słowa związane z wojną. Niektóre są nowe. Zanim przejdziesz dalej, sprawdź, co oznaczają. Dzięki temu łatwiej zrozumiesz zachowanie bohaterów i ich decyzje.

Wojna
To czas, gdy wojska walczą ze sobą. Zwykli ludzie także mogą być wtedy w niebezpieczeństwie.
Alarm
To sygnał ostrzegający przed zagrożeniem. Gdy rozlegał się alarm, Asiunia i inni schodzili do piwnicy.
Nalot
To atak samolotów podczas wojny. Ludzie szukali schronienia, żeby być bezpieczniejsi.
Schronienie
To miejsce, gdzie można ukryć się przed niebezpieczeństwem, na przykład piwnica podczas alarmu.
Opiekun
To osoba, która troszczy się o dziecko, pomaga mu i dba o jego bezpieczeństwo.
Tęsknota
To smutek, który czujemy, gdy bardzo brakuje nam kogoś bliskiego. Asiunia tęskniła za rodziną.
Pomoc
To zrobienie czegoś dobrego dla drugiej osoby. Ciocia Ola pomagała dzieciom, które potrzebowały opieki.

Nie musisz uczyć się tych słów na pamięć. Wybierz jedno i spróbuj podać przykład z życia albo z książki. Możesz powiedzieć: „Tęsknota to uczucie, które miała Asiunia, gdy nie mogła być z mamą”. W ten sposób łatwiej zapamiętać znaczenie słowa.

Pomyśl i opowiedz

Quiz sprawdza, co pamiętasz. Teraz spróbuj odpowiedzieć na kilka innych pytań. Możesz powiedzieć odpowiedź na głos albo zapisać ją w zeszycie. Wystarczą dwa lub trzy zdania.

1. Dlaczego Asiunia tak bardzo tęskniła za domem?

Pomyśl o tym, co zostawiła w Warszawie. Miała tam rodzinę, znajome rzeczy i swoje miejsce do spania. Później trafiała do domów innych ludzi. Nawet gdy byli dla niej dobrzy, mogła tęsknić za tym, co znała. Dom to nie tylko ściany i dach. To także osoby, przy których czujemy się bezpiecznie.

2. Dlaczego Marek chciał, żeby siostra znała adres?

Marek martwił się o Asiunię. Uczył ją mówić, jak się nazywa i gdzie mieszka. Gdyby dziewczynka została sama, mogłaby poprosić o pomoc i powiedzieć dorosłym, skąd pochodzi. Zwróć uwagę, że brat pomógł jej w prosty sposób. Nie musiał być wielkim bohaterem, żeby zrobić coś ważnego.

3. Co dobrego robiła ciocia Ola?

Ciocia Ola nie tylko dawała dzieciom miejsce do spania. Umiała z nimi rozmawiać i się bawić. W Stoczku troszczyła się o wiele dzieci, które zostały rozdzielone z rodzinami. Dzięki niej nie były pozostawione same sobie. Pomyśl, jakie małe rzeczy mogą poprawić komuś dzień. Czasem wystarczy rozmowa albo wspólna zabawa.

4. Dlaczego przyjaźń z Elką była dla Asiuni ważna?

Asiunia musiała mieszkać w nowym miejscu, daleko od swojego domu. Elka była dziewczynką w podobnym wieku. Mogły razem chodzić do przedszkola i się bawić. Dzięki temu Asiunia miała obok siebie kogoś, kto ją rozumiał. Przyjaźń pomaga, zwłaszcza gdy jest nam trudno.

5. Kiedy Asiunia była szczęśliwa?

Możesz przypomnieć sobie zabawy z ciocią Olą albo spotkanie z tatą. Zwróć uwagę, że nie trzeba mieć wielu zabawek, żeby poczuć radość. Dla Asiuni najważniejsze były bliskie osoby. Gdy ktoś ją przytulał, bawił się z nią lub się nią opiekował, łatwiej było jej przetrwać smutne dni.

6. Czego możesz nauczyć się od bohaterów?

Babcia i ciocia Ola pokazują, że warto troszczyć się o innych. Marek pokazuje, że starsze rodzeństwo może pomóc młodszemu. Elka przypomina, jak ważna jest przyjaźń. Wybierz jedną z tych osób i dokończ zdanie: „Chciałbym być podobny do tej osoby, ponieważ…”. Nie ma jednej odpowiedzi. Ważne, żebyś umiał ją wyjaśnić.

Co zrobić po quizie?

Jeśli poprawnie odpowiedziałeś na większość pytań, spróbuj opowiedzieć książkę od początku do końca. Nie musisz używać trudnych słów. Powiedz, gdzie mieszkała Asiunia, dlaczego musiała opuścić dom, kto jej pomagał i jak zakończyła się historia.

Jeśli pomyliłeś kilka odpowiedzi, wróć do tych pytań. Przeczytaj wyjaśnienie i znajdź opis zdarzenia w opracowaniu „Asiuni”. Potem spróbuj jeszcze raz. Lepiej zrozumieć pięć wydarzeń niż szybko zgadnąć dwadzieścia odpowiedzi.

Możesz też opowiedzieć o książce komuś bliskiemu. Powiedz, dlaczego Asiunia potrzebowała pomocy i kto ją wspierał. Historia jest smutna w wielu miejscach, ale pokazuje też dobroć ludzi. Warto o niej rozmawiać spokojnie, a trudne pytania zadawać dorosłemu, któremu ufasz.

Opowiedz historię na czterech obrazkach

Po quizie możesz wykonać krótkie ćwiczenie z kartką i kredkami. Podziel kartkę na cztery pola. W każdym narysuj jedno miejsce z życia Asiuni. Nie musisz rysować ludzi dokładnie. Wystarczą proste znaki: dom, klatka schodowa, drzewo albo droga. Pod obrazkiem możesz dopisać jedno krótkie zdanie. To ćwiczenie pomoże ci zobaczyć, jak zmieniało się życie dziewczynki.

W pierwszym polu narysuj rodzinny dom Asiuni. Przypomnij sobie, kto z nią mieszkał i czego uczył ją Marek. Drugie pole poświęć czasowi, gdy dziewczynka przebywała u obcych osób i znalazła koleżankę. W trzecim pokaż pobyt u babci oraz trudności, przez które rodzina musiała przejść podczas wojny. W ostatnim polu narysuj Stoczek i opowiedz o tym, jak Asiunia spotkała tam kogoś bardzo bliskiego.

Gdy skończysz, wskaż obrazek przedstawiający najtrudniejszy moment dla Asiuni. Powiedz, dlaczego mogła wtedy czuć strach albo smutek. Następnie wybierz obrazek, na którym widać czyjąś pomoc. Pomyśl, kto opiekował się dziewczynką, gdy nie mogła być z mamą. W tej książce ważne jest nie tylko to, co się wydarzyło, ale również to, że inni ludzie pomagali dzieciom w trudnych chwilach.

Jeśli nie lubisz rysować, ułóż cztery zdania zamiast obrazków. Możesz zacząć od słów: „Najpierw…”, „Później…”, „Następnie…” i „Na końcu…”. Nie musisz pamiętać wszystkich dat ani nazw ulic. Wystarczy, że opowiesz wydarzenia we właściwej kolejności i wyjaśnisz, dlaczego Asiunia potrzebowała pomocy dorosłych. Możesz opowiadać razem z rodzicem, nauczycielem albo koleżanką.

Jeszcze trzy pomysły na ćwiczenia

Jeśli masz ochotę, możesz poćwiczyć bez zaznaczania odpowiedzi A, B, C i D. Przygotuj kartkę albo opowiedz swoje odpowiedzi komuś bliskiemu. Nie trzeba pisać długich zdań. Ważne, żebyś pamiętał, co wydarzyło się w książce, i potrafił o tym opowiedzieć.

1. Dopasuj bohaterów do ich działań

Wyobraź sobie cztery karteczki z imionami: Marek, Elka, babcia i ciocia Ola. Do każdej z nich dopasuj jedną informację. Kto uczył Asiunię adresu? Kto bawił się z nią przy Filtrowej? Kto opiekował się wnukami w Aninie? Kto pomagał wielu dzieciom w Stoczku? Spróbuj odpowiedzieć bez zaglądania wyżej.

Zobacz podpowiedź

Marek uczył siostrę adresu. Elka była jej koleżanką. Babcia troszczyła się o wnuki w Aninie. Ciocia Ola opiekowała się dziećmi w Stoczku. Każda z tych osób pomagała Asiuni w inny sposób.

2. Ułóż wydarzenia po kolei

Przypomnij sobie trzy wydarzenia: Asiunia poznaje Elkę, tata przyjeżdża do Stoczka, Asiunia mieszka z rodziną w Warszawie. Co wydarzyło się na początku? Co było później? Co zdarzyło się na końcu? Nie musisz pamiętać wszystkich miejsc. Wystarczy, że rozumiesz drogę, jaką przebyła dziewczynka.

Zobacz podpowiedź

Najpierw Asiunia mieszkała z rodziną w Warszawie. Później poznała Elkę przy ulicy Filtrowej. Pod koniec książki do Stoczka przyjechał po nią tata. Taką kolejność łatwo zapamiętać, gdy pomyślisz o początku, środku i końcu opowieści.

3. Dokończ własne zdania

Dokończ trzy zdania: „Asiunia bała się, kiedy…”, „Ciocia Ola pomogła dzieciom, ponieważ…”, „Na końcu książki Asiunia poczuła radość, bo…”. Do każdego zdania wybierz jedno prawdziwe wydarzenie. Jeśli nie jesteś pewien, możesz wrócić do książki lub przeczytać opis bohaterów.

Nie trzeba wymyślać tego, czego w książce nie było. Jeśli opowiadasz o uczuciach Asiuni, szukaj wskazówek w jej zachowaniu. Gdy tęskni za mamą, wiemy, że jest jej smutno. Gdy śmieje się z ciocią Olą, przez chwilę jest jej weselej. Gdy spotyka tatę, ma ważny powód do radości.

Zobacz przykładowe zdania

„Asiunia bała się, kiedy podczas nalotu trzeba było chować się w piwnicy”. „Ciocia Ola pomogła dzieciom, ponieważ dała im opiekę i miejsce do życia”. „Na końcu książki Asiunia poczuła radość, bo zobaczyła swojego tatę”. Twoje zdania mogą brzmieć trochę inaczej, jeśli pasują do opowieści.

Co najważniejszego zapamiętałeś?

Na koniec wybierz jedną osobę z książki i powiedz, za co możesz jej podziękować. Może to być Marek, który troszczył się o młodszą siostrę, babcia, która dbała o rodzinę, albo ciocia Ola, która pomagała dzieciom. Spróbuj użyć słowa „ponieważ”. Na przykład: „Dziękuję babci, ponieważ starała się zdobyć jedzenie dla dzieci”.

Takie ćwiczenie pomaga zauważyć, że w trudnych czasach ludzie mogą robić dla siebie ważne rzeczy. Nie zawsze są to wielkie czyny. Czasem ktoś przygotuje posiłek, znajdzie ciepłe ubranie, pobawi się z dzieckiem albo nie zostawi go samego. To właśnie takie działania sprawiały, że Asiunia mogła czuć się choć trochę bezpieczniej.