Przejdź do treści
Lektum
♡ Moja biblioteczka

Quiz · średni

Doktor Dolittle i jego zwierzęta – quiz średni

20 pytań o decyzje doktora, przyjaźń i niebezpieczne przygody. Przypomnij sobie, dlaczego coś się stało i jak bohaterowie sobie poradzili.

Jak rozwiązać quiz

Przeczytaj całe pytanie. Potem przyjrzyj się czterem odpowiedziom. Wybierz tę, która najlepiej pasuje do przygody z książki. Niektóre pytania zaczynają się od słów „dlaczego” albo „po co”. Wtedy pomyśl, co wydarzyło się wcześniej i co bohater chciał zrobić.

Nie musisz odpowiadać bardzo szybko. Jeśli wahasz się między dwiema odpowiedziami, przypomnij sobie miejsce i postacie z danej sceny. Możesz wrócić do pytania, zanim naciśniesz „Sprawdź odpowiedzi”.

Po zakończeniu zobaczysz swój wynik. Przy każdym pytaniu pojawi się też krótkie wyjaśnienie. Przeczytaj je nawet wtedy, gdy wybrałeś dobrą odpowiedź. Pomoże ci lepiej zrozumieć historię doktora i jego przyjaciół.

20 pytań o przygody doktora

W każdym pytaniu wybierz jedną odpowiedź. Po zakończeniu naciśnij „Sprawdź odpowiedzi”.

1. Dlaczego doktor nie chciał, żeby sprzedawca rozchorował zwierzęta?

2. Dlaczego doktor zabrał małpkę Czi-Czi od człowieka, który z nią występował?

3. Dlaczego ludzie przestali przyprowadzać zwierzęta, gdy u doktora zamieszkał krokodyl?

4. Dlaczego liczba zwierząt w domu doktora wciąż rosła, nawet gdy pacjenci zdrowieli?

5. Dlaczego doktor poprosił, by najpierw ogrzać jaskółkę, która przybyła zimą?

6. Dlaczego skarbonka doktora była pusta, choć sądził, że zostały w niej monety?

7. Jak doktor zdobył statek, skoro nie mógł zapłacić za podróż do Afryki?

8. Jak podróżnicy wiedzieli nocą, w którą stronę leci prowadząca ich jaskółka?

9. Dlaczego biała mysz schroniła się w kapeluszu doktora pływającym po morzu?

10. Po co doktor oddzielił zdrowe małpy od chorych, gdy dotarł do Afryki?

11. Co skłoniło rodzinę lwów do ponownego szukania pomocy doktora?

12. Dlaczego doktor nie mógł na zawsze zostać z uratowanymi małpami?

13. Po co małpy chciały podarować doktorowi bardzo rzadkie zwierzę?

14. Dlaczego dwugłowe zwierzę nie chciało początkowo wyruszyć z małpami do doktora?

15. Co zrobiły jaskółki, gdy statek doktora musiał uciekać przed piratami?

16. Dlaczego szczury postanowiły zejść ze statku doktora na wyspie?

17. Co zdradziło piratom, że doktor próbuje odpłynąć ich statkiem?

18. Co doktor zrobił, gdy rekiny zaoferowały mu pomoc w rozprawieniu się z piratami?

19. Co pomogło sowie Tu-Tu zauważyć, że ktoś jest zamknięty za drzwiami na statku?

20. Dlaczego Jip odnalazł wujka chłopca, choć orły nie mogły go zobaczyć?

Odpowiedzi i wyjaśnienia

Możesz sprawdzić odpowiedzi po rozwiązaniu quizu. Każda ma krótkie wyjaśnienie.

Pokaż odpowiedzi do 20 pytań
  1. Dlaczego doktor nie chciał, żeby sprzedawca rozchorował zwierzęta?

    Odpowiedź C: Nie chciał krzywdzić zwierząt

    Sprzedawca sądził, że chore zwierzęta przyniosą doktorowi więcej pacjentów. Doktor od razu powiedział, że takie działanie byłoby złe.

  2. Dlaczego doktor zabrał małpkę Czi-Czi od człowieka, który z nią występował?

    Odpowiedź A: Jej obroża była zbyt ciasna i cierpiała

    Doktor zobaczył brudną i nieszczęśliwą małpkę w ciasnej obroży. Zapłacił jej właścicielowi i zabrał ją do bezpiecznego domu.

  3. Dlaczego ludzie przestali przyprowadzać zwierzęta, gdy u doktora zamieszkał krokodyl?

    Odpowiedź B: Właściciele bali się krokodyla

    Ludzie obawiali się dużego krokodyla. Nie chcieli przyprowadzać do doktora swoich psów i innych zwierząt, choć krokodyl obiecał nikogo nie skrzywdzić.

  4. Dlaczego liczba zwierząt w domu doktora wciąż rosła, nawet gdy pacjenci zdrowieli?

    Odpowiedź D: Niektóre zwierzęta chciały zostać, a doktor je przyjmował

    Zwierzętom podobało się u doktora. Część z nich po wyzdrowieniu prosiła, by mogły zostać. Doktorowi trudno było odmówić.

  5. Dlaczego doktor poprosił, by najpierw ogrzać jaskółkę, która przybyła zimą?

    Odpowiedź B: Była zziębnięta po dalekim locie

    Jaskółka przybyła z Afryki w bardzo zimny wieczór. Doktor zadbał o nią, zanim wysłuchał wiadomości o małpach.

  6. Dlaczego skarbonka doktora była pusta, choć sądził, że zostały w niej monety?

    Odpowiedź D: Wydał ostatnie na prezent dla małego borsuka

    Sowa przypomniała doktorowi, że ostatnie pieniądze wydał na grzechotkę dla małego borsuka. Doktor pomagał innym nawet wtedy, gdy miał mało pieniędzy.

  7. Jak doktor zdobył statek, skoro nie mógł zapłacić za podróż do Afryki?

    Odpowiedź A: Pożyczył od marynarza, któremu wcześniej pomógł

    Doktor poprosił o pożyczenie statku marynarza. Wcześniej wyleczył jego dziecko. Marynarz zgodził się pomóc.

  8. Jak podróżnicy wiedzieli nocą, w którą stronę leci prowadząca ich jaskółka?

    Odpowiedź C: Widzieli małą latarenkę niesioną przez ptaka

    W ciemności jaskółka niosła małą latarenkę. Dzięki jej światłu doktor mógł dalej płynąć za ptakiem.

  9. Dlaczego biała mysz schroniła się w kapeluszu doktora pływającym po morzu?

    Odpowiedź B: Ukryła się na statku, a po katastrofie szukała ratunku

    Mysz potajemnie wsiadła na statek. Gdy statek się rozbił, była zmęczona pływaniem. Pływający kapelusz uratował ją przed utonięciem.

  10. Po co doktor oddzielił zdrowe małpy od chorych, gdy dotarł do Afryki?

    Odpowiedź D: Aby zdrowe małpy nie zaraziły się od chorych

    Doktor rozdzielił małpy. Chore potrzebowały opieki, a zdrowe należało chronić przed chorobą.

  11. Co skłoniło rodzinę lwów do ponownego szukania pomocy doktora?

    Odpowiedź C: Zachorowało jedno z lwiątek

    Jedno z lwiątek zachorowało. Lwica bardzo się zmartwiła, a lew zrozumiał, że sam może potrzebować pomocy doktora.

  12. Dlaczego doktor nie mógł na zawsze zostać z uratowanymi małpami?

    Odpowiedź C: Musiał wrócić i oddać to, co pożyczył

    Doktor musiał wrócić do Puddleby i spłacić długi. Chciał też kupić marynarzowi nowy statek, bo pożyczony rozbił się w drodze do Afryki.

  13. Po co małpy chciały podarować doktorowi bardzo rzadkie zwierzę?

    Odpowiedź A: Aby mógł zdobyć pieniądze i spłacić długi

    Małpy były wdzięczne za ratunek. Wiedziały, że doktor potrzebuje pieniędzy. Liczyły, że ludzie zapłacą za obejrzenie niezwykłego zwierzęcia.

  14. Dlaczego dwugłowe zwierzę nie chciało początkowo wyruszyć z małpami do doktora?

    Odpowiedź D: Nie lubiło, gdy ludzie się na nie patrzyli

    Dwugłowe zwierzę było bardzo nieśmiałe. Martwiło się, że po wyjeździe wszyscy będą się na nie gapić.

  15. Co zrobiły jaskółki, gdy statek doktora musiał uciekać przed piratami?

    Odpowiedź B: Pomogły ciągnąć statek po morzu

    Ptaki połączyły siły i ciągnęły statek, aby oddalił się od piratów. Było to dla nich bardzo męczące.

  16. Dlaczego szczury postanowiły zejść ze statku doktora na wyspie?

    Odpowiedź A: Wiedziały, że stare deski statku są niebezpieczne

    Szczury ostrzegły doktora, że kadłub jest zniszczony, a statek niedługo zatonie. Dlatego same schodziły na ląd.

  17. Co zdradziło piratom, że doktor próbuje odpłynąć ich statkiem?

    Odpowiedź C: Bardzo głośne kichnięcie prosiaka

    Gub-Gub głośno kichnął. Piraci usłyszeli hałas i zobaczyli, że doktor ucieka ich statkiem.

  18. Co doktor zrobił, gdy rekiny zaoferowały mu pomoc w rozprawieniu się z piratami?

    Odpowiedź B: Nie pozwolił rekinom zjeść piratów i chciał z nimi porozmawiać

    Doktor nie chciał, żeby rekiny zjadły piratów. Wolał ich powstrzymać i wymusić na nich obietnicę zmiany zachowania.

  19. Co pomogło sowie Tu-Tu zauważyć, że ktoś jest zamknięty za drzwiami na statku?

    Odpowiedź D: Usłyszała bardzo ciche odgłosy

    Sowa miała niezwykle dobry słuch. Usłyszała delikatne dźwięki, których doktor nie wychwycił, i zwróciła na nie uwagę.

  20. Dlaczego Jip odnalazł wujka chłopca, choć orły nie mogły go zobaczyć?

    Odpowiedź B: Podążył za zapachem, który prowadził do groty w skale

    Wuj chłopca znajdował się w skalnej grocie. Orły nie mogły go stamtąd dostrzec, ale Jip wywęszył drogę do niego.

Mały dom, wielka troska

Dom doktora nie był wielki, ale mieszkało w nim wiele zwierząt. Każde potrzebowało czegoś innego. Jedno chciało odpocząć po chorobie. Drugie szukało bezpiecznego miejsca. Jeszcze inne przychodziło po pomoc i zostawało na dłużej. Doktor starał się zauważyć potrzeby wszystkich. Nie zawsze było to łatwe. Gdy czytasz o tym domu, wyobraź sobie, ile pracy trzeba było wykonać każdego ranka.

Zwierzęcy goście przynosili radość, ale też kłopoty. Trzeba było zdobywać dla nich jedzenie, dbać o czystość i znaleźć im miejsca do spania. Doktor cieszył się z ich obecności, lecz miał coraz mniej pieniędzy. To ważna część opowieści. Dobry zamiar nie usuwa wszystkich trudności. Można bardzo lubić zwierzęta, a jednocześnie martwić się o ich codzienne potrzeby.

Pomyśl o zwierzęciu, którym chciałbyś się opiekować. Narysuj trzy rzeczy, których potrzebuje. Nie muszą być niezwykłe. Mogą to być miska, woda i miejsce do odpoczynku. Następnie przypomnij sobie, jak doktor przyjmował kolejnych gości. W tej historii przyjaźń to nie tylko wspólna zabawa. To także pomoc wtedy, gdy zwierzę jest chore albo przestraszone.

Gdy ktoś prosi o pomoc

Doktor często poznawał cierpienie zwierzęcia, zanim inni je zauważyli. Patrzył uważnie i słuchał. W książce potrafił nawet rozmawiać ze zwierzętami. To niezwykły pomysł pisarza, ale sama uważność jest bardzo prawdziwa. Gdy widzimy smutnego psa albo przestraszonego kota, nie zawsze wiemy od razu, co mu dolega. Najpierw trzeba zachować spokój.

Czasem ktoś proponuje szybki sposób zdobycia pieniędzy. Nie każdy taki pomysł jest dobry. Doktor nie chciał pomagać kosztem zdrowia zwierząt. Umiał powiedzieć „nie”, choć sam miał kłopoty. Przypomnij sobie scenę rozmowy w kuchni. Zwróć uwagę nie na to, ile pieniędzy można było zdobyć, lecz na to, co stałoby się ze zwierzętami.

Możesz opowiedzieć tę scenę w trzech krótkich zdaniach. W pierwszym powiedz, kto przyszedł do doktora. W drugim — jaki pomysł padł podczas rozmowy. W trzecim — jak zareagował doktor. Nie musisz powtarzać słów z książki. Najlepiej, gdy opowiesz je tak, jak sam rozumiesz.

Przyjaciel nie musi być podobny do nas

W domu doktora mieszkały ptaki, ssaki i inne zwierzęta. Różniły się wyglądem, zwyczajami i głosami. Niektóre lubiły ruch, inne spokój. Mimo to wiele z nich pomagało sobie nawzajem. Doktor nie wybierał przyjaciół tylko dlatego, że byli ładni albo mało kłopotliwi. Patrzył, czy potrzebują pomocy.

Krokodyl mógł budzić strach u ludzi odwiedzających dom. Zwierzę jednak zachowywało się inaczej wobec mieszkańców, niż obawiali się goście. Ta część historii pokazuje, jak trudno czasem pogodzić potrzeby różnych osób. Doktor chciał być dobry dla zwierzęcia, lecz inni nadal się bali. Nie musisz uznawać, że każda decyzja doktora była łatwa.

Zastanów się, co powiedziałbyś komuś, kto boi się dużego zwierzęcia. Nie należy podchodzić do nieznanych zwierząt bez zgody dorosłego. W książce doktor rozmawia z nimi jak w baśni. W prawdziwym życiu możemy jednak zachować ostrożność, a jednocześnie nie robić krzywdy zwierzętom.

Droga zaczyna się od decyzji

Wielka wyprawa nie zaczyna się dopiero wtedy, gdy statek odpływa z brzegu. Wcześniej trzeba podjąć decyzję, spakować potrzebne rzeczy i przygotować dom na nieobecność. Doktor miał mało pieniędzy, a mimo to chciał pomóc bardzo daleko od siebie. Jego przyjaciele myśleli o jedzeniu, podróży i o tym, co będzie po powrocie.

Zapisz na kartce słowa „przed podróżą”, „w drodze” i „po przybyciu”. Pod każdym napisz jedno wydarzenie. Przy pierwszych słowach może znaleźć się przygotowanie bagażu. Przy drugich — chwila na morzu. Przy trzecich — pierwsza trudność w nowym miejscu. Taki podział ułatwia zrozumienie długiej opowieści bez uczenia się jej na pamięć.

Pomyśl też o tym, że różne zwierzęta inaczej znosiły podróż. Jednym podobało się słońce. Innym przeszkadzał upał. Ktoś marzył o drzemce. Gdy czytasz o wspólnej wyprawie, spróbuj zauważyć, że każdy pasażer może przeżywać tę samą sytuację inaczej.

Mała istota w wielkim niebezpieczeństwie

Na morzu nawet drobny przedmiot może stać się bardzo ważny. Podczas niebezpiecznej przygody trzeba szybko pomyśleć, jak się uratować. W powieści pomaga nie tylko siła. Ważne bywają też spostrzegawczość i szczęśliwy przypadek. Gdy bohaterom uda się dotrzeć na brzeg, wcale nie oznacza to końca wszystkich kłopotów.

Wyobraź sobie, że rysujesz trzy obrazki z jednej morskiej przygody. Na pierwszym pokaż chwilę przed niebezpieczeństwem. Na drugim — to, co robi zagrożony bohater. Na trzecim — bezpieczne zakończenie. Nie dodawaj wymyślonych przedmiotów, których nie było w historii. Spróbuj pokazać wydarzenia tak, by kolega rozpoznał scenę.

W opowieści jest też wiele drobnych zaskoczeń. Zwierzę, które powinno zostać w domu, może znaleźć się daleko od niego. Przedmiot, który służy na co dzień, może przydać się podczas wypadku. Zwracaj uwagę na takie zmiany. To one sprawiają, że czytelnik zastanawia się, co wydarzy się za chwilę.

Nie da się pomóc wszystkim w pojedynkę

Kiedy doktor spotyka bardzo wiele chorych zwierząt, sama dobra chęć nie wystarcza. Każdemu trzeba poświęcić uwagę. Ktoś musi podać jedzenie, ktoś znaleźć miejsce do odpoczynku, a ktoś inny pomóc przy leczeniu. Doktor prosi o wsparcie, ponieważ nie może być przy wszystkich naraz. To jedna z najważniejszych chwil całej wyprawy.

Zwierzęta, które były zdrowe, też miały swoje zadania. Nie musiały znać wszystkich sposobów leczenia. Mogły przynosić potrzebne rzeczy i opiekować się słabszymi. Wyobraź sobie, jak wygląda taki dzień. Od rana wielu pacjentów czeka na pomoc. Wspólna praca pozwala zrobić znacznie więcej niż samotne działanie.

Spróbuj narysować mały dom opieki dla zwierząt. Nie opisuj lekarstw ani zabiegów. Zaznacz tylko miejsca, w których pacjenci mogą spokojnie leżeć, pić wodę i otrzymać posiłek. Potem pomyśl, co mogły robić osoby pomagające doktorowi. Warto pamiętać, że w prawdziwym życiu chore zwierzę należy pokazać lekarzowi weterynarii.

Duma czy życzliwość?

Niektórzy bohaterowie początkowo myślą tylko o sobie. Uważają, że ważna praca nie jest dla nich. Potem wydarza się coś, co zmienia ich sposób patrzenia. Zaczynają rozumieć, że nawet silne zwierzę może pewnego dnia potrzebować pomocy. Wtedy łatwiej im zauważyć cierpienie innych.

Zwróć uwagę na uczucia bohaterów. Jeden jest dumny. Ktoś inny jest przestraszony, bo bliska mu osoba zachorowała. Jeszcze inny stara się zachować spokój. Uczucia zmieniają się wraz z wydarzeniami. Możesz opowiedzieć o tym w trzech zdaniach: „Najpierw myślał…”, „Potem wydarzyło się…”, „W końcu zrozumiał…”.

Przyjaźń w tej książce nie polega na tym, że wszyscy zawsze się zgadzają. Czasem ktoś odmawia, ktoś się złości, a ktoś zmienia zdanie. Ważne jest to, co bohater zrobi później. Czy potrafi naprawić swój błąd? Czy umie pomóc, gdy inni go potrzebują? Wybierz jedną taką chwilę i spróbuj ją opisać.

Prezent, który mówi „dziękuję”

Po zakończeniu pracy doktor nie zostaje zapomniany. Uratowane zwierzęta chcą mu okazać wdzięczność. Szukają prezentu, który naprawdę mu się przyda. Nie wystarczy im piękny przedmiot. Próbują zrozumieć, z jakim problemem doktor wróci do domu i co może mu pomóc w jego rozwiązaniu.

Wyobraź sobie, że masz podziękować przyjacielowi za pomoc. Możesz dać mu rysunek, napisać kartkę albo zaproponować wspólną zabawę. Warto wybrać coś, co ten przyjaciel naprawdę lubi. Zwierzęta z powieści też myślą o tym, co będzie dobre dla doktora, a nie tylko o tym, co same uważają za ciekawe.

Ta część historii przypomina, że każdy może mieć własne życzenia. Nawet niezwykłe stworzenie może być nieśmiałe i nie lubić tłumu. Nie powinno się zmuszać kogoś do występów tylko dlatego, że inni są ciekawi. Przy czytaniu zobacz, czy doktor pyta swojego nowego towarzysza o zgodę.

Niebezpieczny powrót

Powrót do domu bywa w książkach równie ciekawy jak droga do celu. Bohaterowie są już zmęczeni, a jednak spotykają kolejne przeszkody. Na morzu nie wystarczy wiedzieć, gdzie płynąć. Trzeba uważać na pogodę, statek i ludzi, których się spotyka. Każda nowa przeszkoda wymaga innego pomysłu.

Przyjrzyj się pomocy małych i dużych zwierząt. Jedne są bardzo szybkie, inne świetnie słyszą, jeszcze inne potrafią wyczuć niebezpieczeństwo. Nie można powiedzieć, że wygrywa zawsze najsilniejszy. Czasem ważniejszy jest mały ptak, który wie, dokąd lecieć. Innym razem przydaje się ostrzeżenie od stworzenia, które wielu ludzi zwykle omija.

Narysuj na kartce trzy koła i wpisz w nie słowa „ostrzeżenie”, „pomoc”, „ratunek”. W każdym kole umieść jedną scenę z drogi powrotnej. Możesz posłużyć się małymi rysunkami zamiast zdań. Następnie spróbuj powiedzieć, jak bohaterowie uniknęli większego niebezpieczeństwa. Nie musisz opowiadać wszystkich przygód naraz.

Zanim podejmiesz pochopną decyzję

Podczas spotkania z piratami bohaterowie mają wiele powodów do strachu. Zwierzęta reagują różnie. Niektóre chcą walczyć, inne próbują się schować. Doktor nie chce, by komukolwiek stała się krzywda. Szuka rozwiązania, które zatrzyma napastników. W tej scenie odwaga nie oznacza tylko siły. Oznacza również zachowanie spokoju.

Pomyśl, jak zmienia się nastrój w tej przygodzie. Na początku można poczuć napięcie, bo bohaterowie nie wiedzą, co zrobią piraci. Później sytuacja zmienia się bardzo szybko. Gdy czytasz, spróbuj zauważyć, kto zyskuje przewagę, kto się boi, a kto potrafi myśleć spokojnie.

Nie trzeba naśladować niebezpiecznych przygód z książki. Jeśli w prawdziwym życiu ktoś grozi innym, należy szukać pomocy zaufanej osoby dorosłej. Ta historia pozwala jednak porozmawiać o tym, jak ważne jest niewyrządzanie krzywdy i zastanowienie się nad skutkami swoich działań.

Każde zwierzę ma inny talent

Sowa potrafi usłyszeć to, czego nie słyszą inni. Pies ma niezwykle czuły nos. Ptaki wysoko w powietrzu dostrzegają wiele szczegółów. Autor pokazuje, że różne zdolności przydają się w różnych chwilach. Żaden bohater nie musi umieć wszystkiego. Czasem jedna umiejętność pomaga rozwiązać trudny problem.

Wyobraź sobie, że szukasz zaginionej rzeczy. Jedna osoba dokładnie ogląda pokój, druga przypomina sobie, gdzie przedmiot ostatnio leżał, a trzecia sprawdza miejsca, o których nikt jeszcze nie pomyślał. Wszystkie sposoby mogą się przydać. Podobnie jest w opowieści: przyjaciele doktora patrzą, słuchają i szukają na różne sposoby.

Zrób trzy małe rysunki: oko, ucho i nos. Pod każdym napisz, w jakiej sytuacji dany zmysł może być pomocny. Potem przypomnij sobie, jak zwierzęta szukały zaginionej osoby. Sprawdź, czy wiesz, która umiejętność okazała się w tej przygodzie szczególnie ważna.

Narysuj opowieść o przyjaźni

Na dużej kartce narysuj drogę od małego domu do dalekiej krainy i z powrotem. Nie musi być dokładną mapą. Po drodze zaznacz pięć miejsc na sceny. Wybierz takie, które najlepiej pamiętasz. Przy każdej narysuj mały symbol: dom, statek, drzewo, falę albo zwierzę.

Przejdź palcem po swojej drodze i opowiedz, co wydarzyło się przy każdym rysunku. Spróbuj używać słów „najpierw”, „potem”, „później” i „na końcu”. Dzięki temu nie pomylisz przygód. Jeśli nie pamiętasz jakiejś chwili, zajrzyj do opracowania, a następnie wróć do swojej mapy.

Na koniec wybierz bohatera, który najbardziej cię zaskoczył. Powiedz, co zrobił i w czym pomógł innym. Możesz też wybrać postać, której zachowanie ci się nie podobało. Wystarczy, że przypomnisz jedną scenę i wyjaśnisz swoją opinię. Najważniejsze są wydarzenia z książki, a nie liczba zapamiętanych szczegółów.

Wybór ma swoje skutki

Każdy bohater czasem musi zdecydować, co zrobić. Najpierw widzi kłopot. Potem zastanawia się nad różnymi wyjściami. W końcu wybiera jedno i dowiaduje się, czy ten pomysł pomógł. Można to pokazać na kartce. Narysuj trzy pola z napisami „kłopot”, „decyzja” i „skutek”. Połącz je strzałkami. Wybierz jedną przygodę z książki i wypełnij pola krótkimi zdaniami.

Nie wszystkie dobre decyzje od razu przynoszą łatwe życie. Doktor pomaga zwierzętom, lecz czasem przez to traci pieniądze albo musi zmienić plany. Kiedy ktoś jest dobry, nadal może mieć kłopoty. W opowieści ważne jest więc nie tylko to, co doktor wybiera. Zobacz też, co robi po niepowodzeniu. Czy poddaje się, czy szuka pomocy przyjaciół?

Spróbuj znaleźć dwie przygody, które potoczyły się inaczej, niż bohaterowie oczekiwali. Przy pierwszej zapisz, co miało się udać. Przy drugiej — co ich zaskoczyło. Nie musisz wymyślać nowego zakończenia. Wystarczy, że przypomnisz sobie rzeczywistą scenę z książki. Takie porównanie pomaga zauważyć, że przygoda często zaczyna się od niespodzianki.

Posłuchaj historii oczami zwierzęcia

Wyobraź sobie, że przez chwilę opowiadasz historię jako jedno ze zwierząt. Możesz być małym pasażerem statku, zmęczonym podróżnikiem albo mieszkańcem domu doktora. Co widzisz wokół siebie? Co cię cieszy, a czego się obawiasz? Opowiedz tylko o scenie, w której ta postać naprawdę brała udział. Nie musisz nadawać jej nowych, nieznanych z książki przygód.

Wybierz jeden przedmiot z książki: kapelusz, walizkę lub statek. Pomyśl, jak inaczej wyglądałby ten przedmiot dla dużego zwierzęcia, a jak dla bardzo małego. Dla człowieka kapelusz służy do noszenia na głowie. W opowieści zwykły przedmiot może pomóc w zupełnie inny sposób. Narysuj go obok wybranego bohatera, by pokazać różnicę wielkości.

Opowiedz koledze krótką scenę dwa razy. Za pierwszym razem użyj zwykłego zdania: „Doktor zobaczył…”. Za drugim spróbuj zacząć od słów: „Zauważyłem…”. Posłuchaj, jak zmienia się opowieść. Pamiętaj, żeby nie zmieniać wydarzeń. Tylko osoba, która je opisuje, jest inna. W ten sposób możesz lepiej zrozumieć uczucia bohaterów.

Wróć do przygód doktora

Jeśli chcesz przypomnieć sobie całą opowieść, zajrzyj do streszczenia. Znajdziesz tam dom doktora, podróż do Afryki, ratowanie małp i pełną niespodzianek drogę powrotną. Możesz również rozwiązać łatwiejszy quiz.

Skąd pochodzą te przygody?

Pytania dotyczą pierwszej książki Hugh Loftinga o doktorze Dolittle. W niektórych polskich wydaniach imiona zwierząt zapisano trochę inaczej. Najważniejsze są jednak ich przygody i to, jak pomagają sobie nawzajem.