Przejdź do treści
Lektum
♡ Moja biblioteczka

Quiz · trudny

Doktor Dolittle i jego zwierzęta – quiz trudny

20 trudniejszych pytań o małe szczegóły, sprytne pomysły i ważne wybory. Czy pamiętasz także to, co wydarzyło się między wielkimi przygodami?

Jak rozwiązać quiz

Przeczytaj pytanie powoli. Niektóre sprawdzają mały szczegół, a inne łączą dwa wydarzenia z książki. Przy każdej z czterech odpowiedzi zastanów się, czy naprawdę pasuje do opisanej chwili.

Jeśli dwie odpowiedzi wydają się podobne, przypomnij sobie, kto wykonał daną czynność, gdzie to było i co stało się potem. Nie ma pośpiechu. Możesz zmienić wybór przed sprawdzeniem wyniku.

Po zakończeniu zobaczysz wynik i wyjaśnienie przy każdym pytaniu. Gdy popełnisz błąd, dowiesz się, jak wydarzenie wyglądało w książce. To dobra okazja do odkrycia szczegółów, które łatwo przeoczyć.

20 pytań – spróbuj swoich sił

Przy każdym pytaniu wybierz jedną odpowiedź. Po zakończeniu naciśnij „Sprawdź odpowiedzi”.

1. Co doktor zrozumiał z ruchu nosa Jipa, choć pies nie szczekał?

2. Doktor przyjmował wiele różnych zwierząt. Jaką drogę przygotował dla myszy?

3. Zwierzęta podzieliły między siebie obowiązki w domu. Czym zajmował się Gub-Gub?

4. Co zwierzęta sprzedawały przed bramą ogrodu, żeby zdobyć trochę pieniędzy?

5. Przed wyprawą Polinezja radziła zabrać dużo liny. Kiedy ta rada szczególnie się przydała?

6. Na morzu zabrakło podróżnikom cebuli. Kto przyniósł ją z pobliskiej wyspy?

7. Kiedy statek płynął w coraz cieplejsze strony, co robiły Jip, Gub-Gub i Tu-Tu?

8. Jak Dab-Dab pomogła tym, którzy nie umieli pływać po rozbiciu statku?

9. Gdzie podróżnicy przeczekali burzę po dotarciu do afrykańskiego brzegu?

10. Dlaczego Polinezja wzruszyła się, gdy zobaczyła afrykański brzeg?

11. Żołnierze szukali doktora w lesie. Gdzie Czi-Czi ukrył przyjaciół na noc?

12. Podczas długiego marszu po lesie Gub-Gub bardzo się męczył. Co lubił wtedy pić?

13. Skąd małpy znały dawne historie, skoro nie miały własnych książek o przeszłości?

14. Co doktor zrobił, gdy ostatnia chora małpa odzyskała zdrowie?

15. Na co doktor zgodził się przed zabraniem niezwykłego dwugłowego zwierzęcia w podróż?

16. O czym doktor przypomniał małpom podczas pożegnania po wspólnym świętowaniu?

17. Nie wszyscy przyjaciele odpłynęli z Afryki. Która trójka została na brzegu?

18. Czego dowiedziały się morświny, gdy obejrzały zatopioną łódź rybaka?

19. Dlaczego zaginiony wujek chłopca nie chciał dołączyć do piratów?

20. Dlaczego doktor nie sprzedał dwugłowego zwierzęcia ludziom prowadzącym występy ze zwierzętami?

Odpowiedzi i wyjaśnienia

Po rozwiązaniu quizu zajrzyj do wyjaśnień. Pomogą ci przypomnieć sobie sceny, które łatwo pominąć podczas czytania.

Pokaż odpowiedzi do 20 pytań
  1. Co doktor zrozumiał z ruchu nosa Jipa, choć pies nie szczekał?

    Odpowiedź B: Że deszcz już przestał padać

    Polinezja wyjaśniła, że zwierzęta porozumiewają się nie tylko głosem. Z ruchu nosa Jipa doktor dowiedział się, że przestało padać. To był przykład rozmowy bez szczekania.

  2. Doktor przyjmował wiele różnych zwierząt. Jaką drogę przygotował dla myszy?

    Odpowiedź D: Mały tunel prowadzący do piwnicy

    Dla myszy powstał maleńki tunel do piwnicy. Inne zwierzęta też miały własne wejścia. Dzięki temu łatwiej było im doczekać swojej kolejki.

  3. Zwierzęta podzieliły między siebie obowiązki w domu. Czym zajmował się Gub-Gub?

    Odpowiedź A: Pracą w ogrodzie

    Gub-Gub miał zajmować się ogrodem. Tu-Tu liczyła wydatki, Jip zamiatał, a Polinezja prała i prowadziła dom. Każdy pomagał na swój sposób.

  4. Co zwierzęta sprzedawały przed bramą ogrodu, żeby zdobyć trochę pieniędzy?

    Odpowiedź C: Rzodkiewki i róże

    Przy bramie stanął mały stragan z rzodkiewkami i różami. Zwierzęta próbowały w ten sposób zdobyć pieniądze na codzienne wydatki.

  5. Przed wyprawą Polinezja radziła zabrać dużo liny. Kiedy ta rada szczególnie się przydała?

    Odpowiedź B: Gdy nieumiejący pływać musieli dostać się na brzeg

    Po rozbiciu statku nie wszyscy podróżnicy umieli pływać. Linę rozciągnięto od statku do brzegu. Dzięki temu mogli bezpieczniej dostać się na ląd.

  6. Na morzu zabrakło podróżnikom cebuli. Kto przyniósł ją z pobliskiej wyspy?

    Odpowiedź A: Morświny, ciągnąc sieci z morskich roślin

    Morświny zdobyły dziką cebulę na wyspie. Przyciągnęły ją w sieciach z roślin morskich. To jedna z niespodziewanych pomocy podczas podróży.

  7. Kiedy statek płynął w coraz cieplejsze strony, co robiły Jip, Gub-Gub i Tu-Tu?

    Odpowiedź D: Odpoczywały w cieniu i piły lemoniadę

    Słońce mocno im doskwierało. Jip, Gub-Gub i Tu-Tu przesiadywali w cieniu wielkiej beczki, popijając lemoniadę. Nie wszystkie zwierzęta lubiły upał.

  8. Jak Dab-Dab pomogła tym, którzy nie umieli pływać po rozbiciu statku?

    Odpowiedź C: Przymocowała koniec liny do palmy na brzegu

    Dab-Dab poleciała z końcem liny do brzegu i przywiązała go do palmy. Pozostali trzymali drugi koniec przy statku. Dzięki temu powstała droga nad wodą.

  9. Gdzie podróżnicy przeczekali burzę po dotarciu do afrykańskiego brzegu?

    Odpowiedź A: W suchej grocie wysoko nad morzem

    Po wydostaniu się z morza podróżnicy znaleźli suchą grotę wysoko przy skałach. Tam schronili się do końca burzy. Statek był już zniszczony.

  10. Dlaczego Polinezja wzruszyła się, gdy zobaczyła afrykański brzeg?

    Odpowiedź B: Wróciła do kraju, z którego pochodziła

    Afryka była dawnym domem Polinezji. Papuga bardzo się ucieszyła, gdy znów zobaczyła znajome palmy i ziemię. Miała nawet łzy w oczach.

  11. Żołnierze szukali doktora w lesie. Gdzie Czi-Czi ukrył przyjaciół na noc?

    Odpowiedź D: W pustym wnętrzu wielkiego drzewa

    Czi-Czi znał tajną kryjówkę w pustym wnętrzu dużego drzewa, między skałami. Żołnierze przeszukiwali las, lecz nie odnaleźli w niej podróżników.

  12. Podczas długiego marszu po lesie Gub-Gub bardzo się męczył. Co lubił wtedy pić?

    Odpowiedź C: Mleczko z orzechów kokosowych

    Gub-Gub miał krótkie nogi i szybko się męczył. Przyjaciele dawali mu mleczko kokosowe, które bardzo lubił. W ten sposób poprawiali mu humor podczas marszu.

  13. Skąd małpy znały dawne historie, skoro nie miały własnych książek o przeszłości?

    Odpowiedź A: Opowiadały je swoim dzieciom i wnukom

    Małpy przekazywały opowieści kolejnym pokoleniom. Czi-Czi znał dawne historie dzięki swojej babci. Nie potrzebowały książek, żeby zachować je w pamięci.

  14. Co doktor zrobił, gdy ostatnia chora małpa odzyskała zdrowie?

    Odpowiedź D: Położył się spać i odpoczywał trzy dni

    Doktor pracował bardzo ciężko przy chorych małpach. Gdy wszystkie wyzdrowiały, zasnął ze zmęczenia. Odpoczywał przez trzy dni.

  15. Na co doktor zgodził się przed zabraniem niezwykłego dwugłowego zwierzęcia w podróż?

    Odpowiedź B: Że odeśle je do Afryki, jeśli nie spodoba mu się nowe miejsce

    Dwugłowe zwierzę chciało móc wrócić do Afryki, jeśli będzie nieszczęśliwe. Doktor obiecał, że spełni tę prośbę. Ważne było dla niego zdanie nowego towarzysza.

  16. O czym doktor przypomniał małpom podczas pożegnania po wspólnym świętowaniu?

    Odpowiedź C: Żeby nie pozwalały muchom siadać na jedzeniu

    Podczas pożegnania doktor radził małpom, by nie dopuszczały much do jedzenia. Chciał, aby lepiej dbały o zdrowie także po jego wyjeździe.

  17. Nie wszyscy przyjaciele odpłynęli z Afryki. Która trójka została na brzegu?

    Odpowiedź A: Polinezja, Czi-Czi i krokodyl

    Polinezja, Czi-Czi i krokodyl pozostali w Afryce. Stali na brzegu i długo żegnali odpływającego doktora. Ich rozstanie było bardzo smutne.

  18. Czego dowiedziały się morświny, gdy obejrzały zatopioną łódź rybaka?

    Odpowiedź D: Że w środku nie było żadnego człowieka

    Morświny widziały zatopioną łódź rybaka i sprawdziły jej wnętrze. Nikogo tam nie znalazły. To nie wyjaśniało całej zagadki, ale dawało nadzieję na odnalezienie człowieka.

  19. Dlaczego zaginiony wujek chłopca nie chciał dołączyć do piratów?

    Odpowiedź B: Nie chciał kraść ani krzywdzić ludzi

    Wujek był dobrym rybakiem i znał się na żeglowaniu. Nie zgodził się jednak pomagać piratom, bo ich praca polegała na kradzieżach i krzywdzeniu innych.

  20. Dlaczego doktor nie sprzedał dwugłowego zwierzęcia ludziom prowadzącym występy ze zwierzętami?

    Odpowiedź D: Nie chciał, aby zamknięto je w klatce

    Ludzie oferowali doktorowi dużo pieniędzy za niezwykłe zwierzę. On odmówił, ponieważ nie chciał, by trafiło do klatki. Uważał, że powinno być wolne.

Jak rozmawiają zwierzęta?

Polinezja pokazała doktorowi, że zwierzęta nie zawsze muszą wydawać dźwięki. Pies może poruszyć nosem, uszami albo ogonem. W książce takie ruchy mają własne znaczenie. Doktor z początku widzi tylko zwykłe zachowanie. Dopiero papuga pomaga mu dostrzec, że kryje się za nim wiadomość. To ważna różnica między patrzeniem a uważnym obserwowaniem.

Przypomnij sobie chwilę, gdy ktoś w klasie chciał ci coś pokazać bez słów. Może wskazał palcem książkę albo uśmiechnął się na twój widok. Takie znaki mogą pomóc w rozmowie. W prawdziwym życiu zwierzęta także poruszają ciałem, lecz nie używają ludzkiego języka tak jak w przygodach Dolittle’a. Autor wymyślił tę niezwykłą umiejętność dla swojego bohatera.

Spróbuj powiedzieć własnymi słowami, co widział doktor, zanim zrozumiał zachowanie Jipa. Potem powiedz, czego dowiedział się dzięki Polinezji. To dwie różne rzeczy: zobaczyć ruch i wiedzieć, co on oznacza. Możesz także narysować psa w dwóch pozach. Podpisz obrazki zwykłymi słowami, bez udawania, że wszystkie psy zachowują się jednakowo.

W domu każdy miał swoją drogę

Doktor przyjmował tak wielu pacjentów, że jego ogród bywał zatłoczony. Konie, owce i drobne myszy nie mogły wygodnie korzystać z jednego wejścia. Powstały więc osobne przejścia. Nawet małe myszy otrzymały własny tunel. Ten pomysł pokazuje, że doktor nie zapominał o najmniejszych zwierzętach, choć wokół niego działo się bardzo dużo.

Wyobraź sobie kolejkę do lekarza, w której obok siebie stoją wielki koń i maleńka mysz. Koń potrzebuje sporo miejsca, a mysz łatwo przeoczyć. Osobne wejścia ułatwiają poruszanie się w takim niezwykłym domu. Nie chodzi tylko o wygodę doktora. Ważne jest również to, aby każdy gość mógł spokojnie dotrzeć tam, gdzie otrzyma pomoc.

Narysuj dom Dolittle’a z trzema wejściami dla różnych zwierząt. Sam wybierz, gdzie umieścisz drzwi dla dużego pacjenta, a gdzie tunel dla małego. Pod rysunkiem dokończ zdanie: „Najmniejsze zwierzę dostało własne przejście, ponieważ…”. Spróbuj wyjaśnić swój pomysł prosto, tak jakbyś opowiadał o nim koledze.

Zwierzęcy domownicy zaczynają pracować

Kiedy w domu brakowało pieniędzy, przyjaciele doktora nie czekali bezczynnie. Każdy otrzymał zadanie. Jedno zwierzę porządkowało pokoje, inne pilnowało rachunków, a kolejne pomagało w ogrodzie. Praca nie była łatwa od pierwszego dnia. Zwierzęta musiały się jej nauczyć. W końcu dom stał się tak czysty, że doktor był mile zaskoczony.

W tej scenie szczególnie zabawny jest Jip, który zamiata podłogę, używając ogona z przywiązaną szmatką. Takiego sposobu sprzątania nie trzeba naśladować w rzeczywistości. To pomysł z książki. Można jednak zauważyć coś ważnego: każdy ma inne możliwości. Dla jednego łatwe jest liczenie, dla drugiego przenoszenie rzeczy, a dla trzeciego dbanie o rośliny.

Przyjaciele postawili nawet mały stragan przed ogrodem. Sprzedawali to, co mogli sami przygotować lub wyhodować. Wyobraź sobie, że musisz wymyślić podobny sposób pomocy, ale bez sprzedawania zwierząt. Co zrobisz najpierw? Kogo poprosisz o wsparcie? Zapisz krótki plan w trzech zdaniach. Nie ma potrzeby liczyć prawdziwych pieniędzy.

Dobra rada przed wyprawą

Przed podróżą przez ocean Polinezja opowiadała doktorowi, co warto zabrać na statek. Pamiętała o jedzeniu i o rzeczach przydatnych na morzu. Doktor nie od razu rozumiał, po co potrzebne są wszystkie przedmioty. Dopiero później okazało się, jak bardzo jedna z rad papugi pomogła podróżnikom w chwili zagrożenia.

Pomyśl o plecaku na wycieczkę. Bierzesz coś do picia, ciepłą bluzę i rzeczy, które mogą się przydać w nieznanym miejscu. Nie wszystko wykorzystasz od razu. Podobnie było na statku doktora. Wyprawa nie składa się wyłącznie z ciekawych widoków. Trzeba też przewidywać trudności. W opowieści zwierzęta często lepiej pamiętały o takich drobiazgach niż sam doktor.

Przypomnij sobie kolejność trzech chwil: pakowanie bagażu, nadchodząca burza i wydostanie się na ląd. Powiedz, jak jedna przygotowana wcześniej rzecz pomogła podczas trzeciego wydarzenia. Nie musisz nazywać jej dokładnie tak jak w książce. Najważniejsze, abyś umiał połączyć radę z jej późniejszym skutkiem.

Pomoc nadchodzi także z morza

Na oceanie spotykały doktora zwierzęta, które nie mieszkały na jego statku. Ryby i morświny wiedziały, dokąd płynie niezwykła załoga. Niektóre chciały się tylko przywitać, a inne naprawdę pomagały. Gdy zabrakło jednej rzeczy potrzebnej do jedzenia, morskie zwierzęta znalazły sposób, aby ją dostarczyć. To była pomoc, której nikt wcześniej nie planował.

Spróbuj wyobrazić sobie duże morze, daleki statek i wyspę, na której rosną dzikie warzywa. Ludzie nie mogą po prostu wyjść na brzeg, bo muszą płynąć dalej. Morświny poruszają się w wodzie o wiele sprawniej. W książce wymyślają więc własny sposób przenoszenia zapasów. Nie jest to zwykła dostawa ze sklepu, lecz część fantastycznej przygody.

Opowiedz tę scenę w czterech krótkich zdaniach. Powiedz, czego brakowało, kto zaoferował pomoc, dokąd popłynął i jak dostarczył zdobycz. Każde zdanie niech opisuje jedną rzecz. Dzięki temu trudniejsza przygoda stanie się jasna, a ty nie pomylisz jej z ratowaniem statku przez ptaki w późniejszej części książki.

Burza, brzeg i bezpieczne miejsce

Po silnej burzy podróżnicy nie mogli już korzystać ze swojego statku. Musieli wydostać się z wody i znaleźć schronienie. Nie wszyscy umieli pływać. Polinezja przypomniała sobie o linie, a Dab-Dab pomogła zaczepić ją po drugiej stronie. To inny rodzaj pomocy niż leczenie: szybkie działanie w trudnej chwili.

Gdy wszyscy dotarli na ląd, nie skończyły się ich kłopoty. Nadal padał deszcz i wiał wiatr. Trzeba było poszukać suchego miejsca. Wysoka grota okazała się dobrym schronieniem. Dzięki niej przyjaciele mogli bezpiecznie przeczekać pogodę. Dopiero nazajutrz obejrzeli brzeg w świetle dnia i zastanowili się, co robić dalej.

Ułóż w myślach te obrazy: uszkodzony statek, lina prowadząca na brzeg, sucha grota, poranek na plaży. Wskaż, który widok pojawia się pierwszy, a który ostatni. Możesz narysować cztery małe kwadraty i umieścić w nich sceny. To dobre ćwiczenie opowiadania bez przeskakiwania od jednego wydarzenia do drugiego.

Powrót do znajomego miejsca

Polinezja podczas podróży często była odważna i pewna siebie. Jednak widok Afryki poruszył ją w zupełnie inny sposób. Papuga pamiętała tę krainę sprzed wielu lat. Kiedy znów zobaczyła znane palmy, bardzo się ucieszyła. Jej radość nie wynikała z otrzymania prezentu ani z wygrania jakiejś zabawy. Zobaczyła miejsce, które kiedyś było jej domem.

Nie musisz odbywać dalekiej podróży, żeby zrozumieć takie uczucie. Być może wracałeś kiedyś z długiego wyjazdu i cieszyłeś się na widok swojego pokoju albo ulubionego placu zabaw. Polinezja ma podobne wspomnienia. Dzięki temu nie jest tylko sprytną papugą, która zawsze zna odpowiedź. Ma również własną historię i własne uczucia.

Zastanów się, czym różni się radość z nowego odkrycia od radości z powrotu. Doktor odkrywał Afrykę, a Polinezja ją sobie przypominała. Opowiedz o tej różnicy w dwóch zdaniach. Możesz zacząć: „Doktor zobaczył…”, a potem: „Polinezja poczuła…”. Nie trzeba wymyślać żadnego dodatkowego wydarzenia.

Las, który skrywał przejścia

Czi-Czi znał afrykański las lepiej niż pozostali towarzysze. Nie wystarczyło jednak wiedzieć, w którą stronę iść. W pewnym momencie bohaterowie musieli się ukryć przed poszukującymi ich żołnierzami. Małpka zaprowadziła przyjaciół do miejsca, którego obcy nie potrafili odnaleźć. Dzięki temu udało się spokojnie przeczekać niebezpieczną noc.

Daleka droga bywała trudna szczególnie dla Gub-Guba. Mały prosiaczek szybko się męczył i potrzebował odpoczynku. Zwierzęta próbowały poprawić mu humor. W lesie znajdowały pożywienie, budowały miejsca do spania i opowiadały sobie historie. Nie był to łatwy spacer. Każdy dzień wymagał cierpliwości, a czasami również dobrego pomysłu.

Wybierz jedną przeszkodę z tej wędrówki: zmęczenie, brak znajomej drogi albo pościg. Opisz, co zrobili przyjaciele, by sobie poradzić. Nie musisz opowiadać o wszystkich naraz. Pokaż jedno wydarzenie od początku do końca. Możesz też powiedzieć, która z tych przeszkód byłaby dla ciebie najtrudniejsza.

Historie starsze niż pamięć

Przy ognisku Czi-Czi opowiadał o czasach, których nikt z podróżników nie widział. Znał je dzięki opowieściom swojej babci. Małpy w książce nie miały dawniej własnych książek o historii. Przekazywały ważne zdarzenia słowami. Dzieci słuchały starszych, a później same mogły opowiedzieć to, co zapamiętały.

Taki sposób przekazywania historii znamy również z codziennego życia. Babcia może opowiedzieć o zabawach ze swojego dzieciństwa, a dziadek o dawnym domu. Można zachować te wspomnienia w pamięci albo je zapisać. Gdy słuchasz uważnie, dowiadujesz się czegoś, czego nie zobaczysz na własne oczy. W świecie Dolittle’a małpy robiły to od wielu lat.

Wyobraź sobie, że masz opowiedzieć młodszemu dziecku jedną przygodę z książki. Jak ją zaczniesz? Jaką ważną rzecz powiesz pośrodku? Czym zakończysz opowieść? Spróbuj wypowiedzieć tylko trzy zdania. Jeśli ktoś je zapamięta, będzie mógł przekazać tę historię dalej, podobnie jak małpy z lasu.

Długa praca i potrzebny odpoczynek

Kiedy doktor dotarł do chorych małp, okazało się, że pracy jest znacznie więcej, niż ktokolwiek przypuszczał. Zwierzęta trzeba było nakarmić, otoczyć opieką i pomóc im odzyskać siły. Dolittle pracował tak długo, że po zakończeniu leczenia sam potrzebował porządnego wypoczynku. Uratowanie pacjentów nie oznaczało, że od razu będzie gotów do następnej podróży.

W tej scenie widać, że bohater też ma swoje granice. Może być mądry, dobry i odważny, a mimo to odczuwać zmęczenie. W opowieści przyjaciele pozwolili mu spokojnie odpocząć. Nie budzili go z byle powodu. Warto zauważyć, że pomoc działa w obie strony: raz doktor troszczy się o zwierzęta, a innym razem one troszczą się o niego.

Pomyśl o długim dniu pełnym zajęć. Po nauce, spacerze i zabawie też możesz chcieć chwilę odpocząć. To zwyczajne. Spróbuj znaleźć w książce jedną scenę, w której ktoś zauważa zmęczenie innej postaci. Opowiedz, jak na nie reaguje. Nie oceniaj bohatera za to, że musi nabrać sił.

Prezent tylko za zgodą

Małpy chciały podziękować doktorowi za pomoc. W ich planie pojawiło się niezwykłe zwierzę, jakiego ludzie w Europie wcześniej nie widzieli. Nie oznaczało to jednak, że mogły po prostu zdecydować o całym jego życiu. Nowy towarzysz miał własne obawy. Doktor wysłuchał go i zgodził się na ważny warunek dotyczący przyszłości.

Przyjaźń nie polega na tym, że jedna osoba zawsze podejmuje decyzje za drugą. Możesz zaprosić kolegę do zabawy, ale on ma prawo nie chcieć w niej uczestniczyć. Podobnie jest w tej przygodzie. Zwierzę zgadza się spróbować podróży, lecz nie chce utracić możliwości powrotu. Doktor szanuje ten wybór. To ważniejsze niż ciekawość widzów.

Pomyśl, jak powiedziałbyś komuś, że chcesz wrócić do domu z wycieczki. Spróbuj ułożyć jedno uprzejme zdanie. Potem przypomnij sobie, jak doktor odpowiedział na prośbę zwierzęcia. Możesz też zastanowić się, co czułby nowy przyjaciel, gdyby nikt go nie zapytał o zdanie.

Pożegnanie ma kilka głosów

Pod koniec pobytu w Afryce bohaterowie zorganizowali wielkie pożegnanie. Było jedzenie, rozmowy i wdzięczność. Doktor pamiętał nawet o prostych radach, które miały pomóc małpom pozostać zdrowymi. Nie opowiadał tylko o swoich osiągnięciach. Nadal myślał o codziennym życiu tych, którym wcześniej pomagał.

Nie wszyscy przyjaciele chcieli lub mogli wrócić do Puddleby. Część z nich została w Afryce. To sprawiło, że pożegnanie było trudne. Zwierzęta stały na brzegu, gdy statek się oddalał. W książce można więc jednocześnie znaleźć radość z wyzdrowienia małp i smutek rozstania. Dwa uczucia mogą pojawić się w tym samym dniu.

Opowiedz, co można powiedzieć przyjacielowi, gdy długo nie będziecie się widzieć. Nie musisz tworzyć wielkiego przemówienia. Wystarczy krótkie podziękowanie i życzenie dobrego czasu. Możesz też narysować dwie postacie: jedną na statku, drugą na brzegu. Zwróć uwagę, jak autor pokazuje przyjaźń bez podawania długich wyjaśnień.

Zanim uznasz, że stało się najgorsze

Podczas podróży powrotnej doktor poznał chłopca szukającego wujka. Chłopiec bardzo się bał, że krewnemu stało się coś złego. Doktor nie udawał, że zna odpowiedź. Najpierw chciał zebrać wiadomości. Wypytywał zwierzęta morskie, które mogły coś widzieć. Każda odpowiedź pomagała mu ustalić następny krok, choć nie rozwiązywała od razu zagadki.

Warto rozróżnić to, co bohater wie, od tego, czego dopiero się domyśla. Jeśli morświny zobaczyły pustą łódź, nie oznaczało to jeszcze, że wujek na pewno jest bezpieczny. Była to jedna wskazówka. Nie wolno jej mylić z pewnym zakończeniem poszukiwań. Dlatego doktor dalej szukał pomocy i sprawdzał kolejne możliwości.

Spróbuj ułożyć dwa zdania o tej scenie. Pierwsze zacznij od słów: „Wiadomo było, że…”. Drugie od słów: „Trzeba było jeszcze sprawdzić…”. Dzięki temu zobaczysz, że dobry poszukiwacz nie zgaduje bez końca. Opiera się na tym, co naprawdę udało mu się ustalić.

Odwaga rybaka i wolność zwierzęcia

Wujek chłopca umiał prowadzić statek. Piraci chcieli wykorzystać tę umiejętność, ale rybak nie zgodził się uczestniczyć w ich złych czynach. Ta decyzja była dla niego niebezpieczna. Mimo to nie chciał pomagać w kradzieży ani krzywdzeniu ludzi. Pokazał, że bycie dobrym żeglarzem nie oznacza wykonywania każdego rozkazu silniejszego człowieka.

Później doktor także stanął przed wyborem. Oferowano mu duże pieniądze za wyjątkowe dwugłowe zwierzę. Mógł sprzedać je ludziom urządzającym występy, lecz tego nie zrobił. Nie chciał, aby jego nowy przyjaciel trafił do klatki. W obu scenach ktoś rezygnuje z wygodnej korzyści, ponieważ ważniejsze jest niewyrządzanie krzywdy innym.

Porównaj te dwie decyzje. Rybak powiedział „nie” ludziom, którzy chcieli go zmusić do zła. Doktor powiedział „nie” osobom oferującym mu pieniądze. Co łączy te sytuacje? Spróbuj odpowiedzieć prostymi słowami. Nie trzeba powtarzać słów z książki. Wystarczy zauważyć, że czasem odważna decyzja polega na odmowie.

Zwykły ogród po niezwykłej podróży

Po przybyciu do Anglii doktor najpierw odwiedzał jarmarki. Pokazywał tam ludziom dwugłowe zwierzę i zarabiał pieniądze. Dopiero później wrócił do swojego domu i wielkiego ogrodu. Dobrze było znów zobaczyć znane miejsca. Zwierzęta także miały własne sprawy. Jip biegał po ogrodzie, a Gub-Gub znajdował rośliny, które zdążyły urosnąć podczas ich nieobecności. Nawet jeśli przygody na morzu były bardziej niebezpieczne, powrót miał dla nich ogromne znaczenie.

Zakończenie książki nie wymaga nowej wielkiej walki ani kolejnego rejsu. Pokazuje spokojniejszą chwilę. Po podróży bohaterowie mogą znów cieszyć się zwykłym życiem. Doktor nadal kocha zwierzęta, a one pamiętają o swoim przyjacielu. To dobry moment, aby przypomnieć sobie początek historii i porównać dawne życie doktora z tym, co przeżył.

Na kartce narysuj dwa obrazki. Na pierwszym pokaż ogród przed wyprawą. Na drugim pokaż powrót zwierząt po długiej nieobecności. Pod każdym napisz jedno zdanie. Nie musisz rysować wszystkich mieszkańców domu. Wybierz dwóch ulubionych bohaterów i pokaż, co najbardziej ich cieszyło.

Wróć do poprzednich przygód

Jeśli chcesz jeszcze raz poznać drogę doktora, przeczytaj opracowanie. Możesz też rozwiązać łatwy albo średni quiz. Każdy z nich pyta o inne wydarzenia. Sam zdecyduj, od którego chcesz zacząć.

O książce

Pytania opierają się na pierwszej opowieści Hugh Loftinga o doktorze Dolittle. W różnych wydaniach polskich możesz spotkać nieco inne zapisy imion. Sprawdzaj przede wszystkim, co bohaterowie zrobili i jak potoczyły się ich przygody.