Gatunek literacki
Hymn
Hymn – uroczysta pieśń pochwalna skierowana do bóstwa, wartości, wspólnoty albo idei.
Hymn – definicja z objaśnieniem
Hymn jest podniosłą wypowiedzią pochwalną. Adresatem może być bóstwo, ojczyzna, natura, wolność lub inna wartość uznana przez mówiącego za nadrzędną.
Uroczysty ton powstaje przez apostrofy, powtórzenia, rytm i obrazy obejmujące szeroką wspólnotę. Nowoczesny hymn może również przekształcać tradycję i wprowadzać niepokój zamiast jednoznacznej pochwały.
Najważniejsze cechy
- wyraźny adresat o wysokiej randze
- podniosły ton i szeroka perspektywa
- apostrofy, anafory oraz rytmiczne powtórzenia
- funkcja wspólnotowa lub ceremonialna
Cecha gatunkowa staje się argumentem dopiero wtedy, gdy można wskazać jej funkcję w konkretnym fragmencie. Samo wyliczenie terminów nie jest jeszcze analizą.
Jak odróżnić od podobnych form?
Oda również podejmuje temat podniosły, lecz ma większą swobodę refleksyjnego wywodu. Pieśń jest kategorią szerszą i nie zawsze zawiera pochwałę ani ceremonialny ton.
Jak analizować utwór?
Należy wskazać, kto mówi w imieniu jakiej wspólnoty oraz jakie wartości tworzy język pochwały. Patos trzeba analizować przez konkretne środki, nie tylko nazywać.
Przykłady w lekturach
Opracowania reprezentujące ten gatunek zostaną podłączone po pełnym przeglądzie redakcyjnym.
Reprezentatywne utwory
- Czego chcesz od nas, Panie
- Hymn do miłości ojczyzny
- Smutno mi, Boże
Źródła i standard opracowania
Gatunki zmieniają się historycznie i mogą łączyć cechy kilku form. Klasyfikacja pomaga opisać sposób działania utworu, ale nie zastępuje analizy tekstu.